นึกขึ้นได้ว่านายพลหลิงเป็นคนแรกที่สร้างสถิติเลื่อนขั้นเป็นไพ่ราชาตอนเปิดเรียนชั้นปีสี่นี่ครับ”
หลิงเซียวเอ่ยด้วยรอยยิ้มถ่อมตัวว่า “คุณล้อผมอยู่สินะ ผมรู้ว่าลับๆ แล้วมีนักเรียนที่เลื่อนขั้นเป็นไพ่ราชาตอนปีสี่อยู่ไม่น้อยเลย ตอนนี้คิดๆ ดูแล้ว ตอนนั้นผมยังอวดดีเป็น นเด็กๆ ไปหน่อย รู้จักเอาแต่อวดเบ่งอย่างเดียว”
‘เหอะๆ ถ้าเกิดให้พวกนายรู้ว่าลูกสาวฉันเลื่อนขั้นได้ตั้งแต่ปีหนึ่งละก็ จะตกใจจนกรามร่วงหรือเปล่า? แต่ฉันไม่มีทางบอกพวกนายหรอกนะ!’ ในใจหลิงเซียวรู้สึกภาคภูมิใจอย่างหาใด ดเปรียบ
ตัวแทนทางผู้จัดย่อมไม่เอาคำพูดของหลิงเซียวมาถือเป็นจริงเป็นจัง แล้วเอ่ยเยินยอต่อว่า “นายพลหลิงถ่อมตัวเกินไปแล้ว คนที่เลื่อนขั้นได้ตอนช่วงปลายปีสี่มีอยู่นิดหน่อยจริงๆ แต่ ว่าคนที่เลื่อนขั้นเป็นไพ่ราชาได้ตั้งแต่เริ่มเปิดเรียนตอนปีสี่ก็มีแค่นายพลหลิงคนเดียวเท่านั้น” กล่าวถึงตรงนี้ ตัวแทนทางผู้จัดก็ตบหน้าผากเบาๆ ด้วยท่าทางโอเวอร์แอ็คติ้ง “อ อ้อ ตอนนี้ยังมีเฉียวถิงด้วย ไม่งั้นจะบอกว่าเขาเป็นนายพลหลิงที่สองได้ยังไงเนอะ”
ตัวแทนทางผู้จัดคิดว่าหลิงเซียวเฝ้าจับตามองโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งขนาดนี้ อาจจะทำเพื่อเฉียว
