ไง?”
“สมควร!” ลั่วล่างปรายตามองฉีหลงอย่างดูถูกแวบหนึ่ง อย่าคิดว่าเขาคือลั่วล่างคนเดิมนะ ที่พูดอะไรก็เชื่ออย่างนั้น
ฉีหลงขยี้จมูกอีกครั้งอย่างไร้คำพูด หลังจากนั้นก็เอ่ยเปลี่ยนหัวข้อว่า “ทำไมลูกพี่ไม่อยู่ล่ะ?” ความจริงเขาอยากเซอร์ไพรส์ลูกพี่ และยังคิดว่าเขามาถึงเป็นคนแรก ไม่คาดคิดว่าคน แรกที่มาถึงจะเป็นลั่วล่าง แถมยังเป็นลั่วล่างที่เปิดใช้งานบุคลิกเย็นชาสุดขีดด้วย เป็นบุคลิกที่หลอกยากจริงๆ
ลั่วล่างไม่ตอบ เพียงแต่ชี้ลงไปที่ข้างล่าง ฉีหลงเองก็ไม่ใช่คนโง่ นึกถึงพลุสัญญาณสีม่วงสว่างที่ลูกพี่ยิงซึ่งหมายถึงคำสั่งให้ลอยตัว เขาก็รู้ว่าด้านล่างจะต้องมีปัญหานิดหน่อย แล ละอาจจะไม่ปลอดภัยอย่างแน่นอน
ในเมื่อลูกพี่ไม่บอกให้พวกเขาลงไป ฉีหลงก็ไม่ได้ตัดสินใจเคลื่อนไหวเองโดยพลการ หากแต่รอคอยระวังภัยรอบด้านกับลั่วล่าง ฉีหลงรู้ดีว่า ตอนนี้เป็นสงครามจริง ไม่ว่าอันตรายใดๆ ก็ อาจจะนำพาหายนะมาให้เขาได้ทั้งนั้น เขาไม่อยากให้ตัวเองเจอเง็
