้ามาช่วยฉันตรวจสอบหน่อย?”
เฉียวถิงอึ้งไป เขาเดินเข้าไปก่อนจะพบว่าสิ่งที่หลิงหลานวาดก็คือเนื้อหาที่ปรากฏในหน้าจอใหญ่หนึ่งนาทีตอนพิธีจับฉลาก หลิงหลานวาดออกมาได้ประมาณเจ็ดส่วน บางตำแหน่ง เขาไม่ ได้สังเกตเลย ไม่นึกเลยว่าหลิงหลานจะจำทั้งหมด
“ช่วยฉันเติมที!” หลิงหลานยื่นปากกาในมือเข้าไป
เฉียวถิงเงยหน้าเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจว่า “ทำไมต้องให้ฉันเติมด้วย?”
สายตาของหลิงหลานจ้องไปที่เฉียวถิงโดยตรง ถามกลับด้วยสีหน้านิ่งๆ ว่า “หัวหน้าเฉียว หรือว่านายไม่ได้จำแผนที่?”
เฉียวถิงเงียบไปอีกครั้ง ไม่นึกว่าความคิดและการกระทำของเขาจะโดนหลิงหลานดูออก นี่ทำให้เขาเกิดความรู้สึกเหมือนโดนหลิงหลานควบคุม เฉียวถิงสูดลมหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่ง ปล่อยวางร่ องรอยความพ่ายแพ้ในใจ จากนั้นก็รับปากกา และวาดจุดที่หลิงหลานไม่ได้จำออกมา คราวนี้แผนที่ก็สมบูรณ์เกือบแปดส่วนแล้ว
เมื่อเห็นเฉียวถิงวางปากกา หลิงหลานก็ผงกศีรษะกล่าวว่า “ถึงแผนที่ยังไม่สมบูรณ์ แต่ก็พอให้พวกเราใช้แล้ว”
เฉียวถิงแทบจะกระอักเลือด นี่ยังไม่ถือว่าสมบูร
