บิดที่ฉันได้ยินมีสิบสองเสียง” หลี่หลานเฟิงเอ่ยด้วยสีหน้าขรึม เขามองไปยังหานจี้จวินที่อยู่ด้านข้าง แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มหยันว่า “ดูท่ามีโรงเรียนอ อื่นลงมือใส่พวกเราแล้วจริงๆ ถ้าเกิดให้ฉันตรวจเจอนะว่าพวกเขาเป็นใคร ตอนต่อสู้ประจัญบาน ก็เริ่มต้นด้วยการเอาพวกเขามาอุ่นเครื่องก่อนเลย” จิตสังหารพวยพุ่งในคำพูดนี้
“ถ้าเกิดฉันเดาไม่ผิด หนึ่งในนั้นน่าจะเป็นโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่ง” หลิงหลานที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน ใช้มือประคองแก้มตัวเองอย่างเกียจคร้าน เอ่ยปากขึ้นมาทันใด
หลี่หลานเฟิงประหลาดใจ “กระต่าย? นายรู้ได้ยังไง?”
หลิงหลานส่งสายตาเย็นชาเหลือบมองหลี่หลานเฟิงอย่างไม่สบอารมณ์ หมอนี่ไม่รู้หรือไงว่าเธอไม่ชอบชื่อเล่นกระต่ายนี้เอามากๆ”
เมื่อเธอเห็นข้างร่องรอยความลอบยินดีและลำพองใจหลุดรอดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจจากในแววตาของหลี่หลานเฟิง หลิงหลานก็รู้แจ้งทันใด ก่อนจะรู้สึกขบขันเล็กน้อยทันที ไม่นึกเลยว่าช ชีตาห์ที่ทำตัวสุขุมชาญฉลาดก็มีด้านที่เป็นเด็กเล็กๆ ขนาดนี้ เรียกเธอว่ากระต่าย ก็
