นราบเร รียบ จิตใจสงบนิ่ง
บางทีอาจจะมีตัวตนของหลิงหลานอยู่ในสายตาของเขา หรืออาจจะไม่มี เขาไม่ได้ยิน ไม่เห็น ไม่รู้สึก ประสาทสัมผัสทั้งห้าคล้ายกับหายไปแล้ว เขาเหมือนกับกลายเป็นฟอสซิล เขาเริ่มนึก กไม่ออกว่าเขาคือใคร ทั่วทั้งร่างอืดอาดขึ้นมา ท้ายที่สุดสองก็เปลี่ยนเป็นความว่างเปล่า
นี่เป็นโลกลึกลัก ราวกับเป็นเพียงชั่วพริบตาเดียว และเหมือนกับผ่านไปนานนับพันปี!
จ้าวจวิ้นที่เข้าสมาธิแล้วไม่สังเกตเห็นว่าไอพลังบนร่างตัวเองไต่ขึ้นสูงอย่างไร้ขีดจำกัด เขาขยับแล้ว นิ้วมือพลันโบกสะบัดขึ้นมา นิ้วมือจากตอนแรกที่ยังสามารถมองเห็นได้ชัดเจ จนเปลี่ยนเป็นเงาซ้อนทับกัน ท้ายที่สุดก็เชื่อมติดต่อกันจนมองไม่เห็นเงาซ้อนทับกันพวกนั้นแล้ว นิ้วมือของจ้าวจวิ้นได้หายไปแล้ว เห็นได้ว่าความเร็วนิ้วมือของเขาเลยระดับ ‘เงา า’ ซึ่งเป็นขีดจำกัดของผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษแล้ว และไปถึงขอบเขต ‘ไร้รูป’ ที่มีเพียงผู้ควบ
