่ พูดแล้วไม่คืนคำมานานแล้ว
มู่เส่าอวี่กับเฉียวถิงที่ยืนอยู่ข้างกายหานอวี้เจอพฤติกรรมไร้ยางอายเช่นนี้ของหานอวี้ พวกเขาก็คว้าหานอวี้แล้วโยนออกไปโดยไม่ลังเล ในเมื่อแพ้แล้วก็ไปอยู่เฉยๆ ด้านข้า าง จะมาพูดพล่ามอะไร?
พวกเขาไม่ได้โง่เง่าขนาดนั้น ในเมื่อจัดการคู่แข่งไปได้หนึ่งคนแล้วยังจะให้เขากลับมายกเลิกผลได้อีกเหรอ?
จ้าวจวิ้นที่ได้สิทธิ์ออกไปสู้คนแรกแล้วเอ่ยปลอบใจด้วยความยินดีในความโชคร้ายของคนอื่น “หานอวี๋ ปล่อยวางซะนะ นายยังมีโอกาสรอบต่อไปอยู่!” น้ำเสียงปลอบโยนที่เหมือนสาดเกลื อใส่แผลแบบนี้ของเขายั่วโทสะของหานอวี้ที่หงุดหงิดอยู่แล้วทันที เขากู่ร้องแล้วก็กระโจนเข้าไป
ทั้งคู่ไม่ได้ใช้ทักษะต่อสู้มือเปล่า อาศัยพละกำลังของร่างกายตัวเองต่อยตีกันล้วนๆ ท่วงท่าและพลังนั้นคือตัวอย่างของมวยปล้ำคลาสสิกที่แท้จริง
เฉียวถิง มู่เส่าอวี่และหลิงหลานทำหน้านิ่ง ไม่สนใจความวุ่นวายที่อยู่ข้างกาย สายตาของทั้งสามคนเย็นเยียบผิดปกติ ก่อนจะระเบิดจิตวิญญาณต่อสู้อันเร่าร้อนออกมา ไม่มีใครยอมทิ้ง
