โอกาสต่อสู้ในสามรอบแรกที่เหลืออยู่เพียงสอง ทุกคนรู้ดีว่า ไม่ว่าใครที่เข้าไปสามรอบแรกได้ ย่อมไม่มีทางออมมือแล้วให้สองคนที่อยู่ด้านหลังมีโอกาสออกไปต่อสู้แน่นอน
“เป่ายิง—ฉุบ!” ทั้งสามคนตะโกนออกมาเป็นเสียงเดียวกัน ออกมืออย่างพร้อมเพรียงกัน….
เสมอ!
เสมอ!
เสมอ!
เสมอติดต่อกันสิบรอบ เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าการต่อสู้ของทั้งสามคนดุเดือดมาก ไม่มีใครยอมปล่อยและถอยให้หนึ่งก้าวเลย
“รุ่นพี่เฉียว นายเป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียนเรา เปิดตัวตอนสุดท้ายก็เป็นเรื่องที่เหมาะสมที่สุดแล้ว” หลิงหลานที่ต่อสู้มานานแต่ว่าไร้ผลก็ส่งสายตาเย็นชาชำเลืองมองเฉียวถิงท ที่ทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ด้านข้าง ก่อนจะเริ่มก่อกวนด้วยคำพูด หลิงหลานปล่อยกระบวนท่าที่ชั่วช้าออกมาเพื่อคว้าชัยชนะ!
“ใช่แล้ว เฉียวถิง นายออกไปสู้ติดกันสองรอบแล้วนะ จะยึดเรื่องดีๆ มาเป็นของตัวเองหมดเลยไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นสวรรค์จะลงโทษเอาได้ นายควรพักสักหน่อยเถอะ ถึงตาพวกเราแล้ว” มู เส่าอวี่ได้ยินคำพูดแววตาก็เปล่งประกาย ร