จื่อนว่า “ยังจะใช้วิธีการนี้จัดทีมต่ออีกเหรอ?”
จ้าวจวิ้นเอ่ยพลางยิ้มระรื่น “มู่เส่าอวี่ นายไม่คิดว่าแบบนี้น่าสนุกมากเลยหรือไง?” จ้าวจวิ้นเป็นคนร่าเริง เขาคิดว่าการจัดทีมแบบนี้น่าสนุกมาก
หานอวี้ทำหน้าไม่พอใจ ในใจอยากจะพลิกโอกาสกลับมา เขาถกแขนเสื้อตัวเองแรงๆ เอ่ยอย่างร้อนใจว่า “เร็วๆ หน่อยสิ เดี๋ยวก็จะถึงเวลาส่งรายชื่อแล้วนะ”
เฉียวถิงขมวดคิ้วมองไปที่หลิงหลาน แล้วเอ่ยถามว่า “จะดีเหรอ?”
หลิงหลานเลิกคิ้ว ตอบกลับอย่างเฉยชาว่า “เอาชนะสามรอบให้ได้ก็พอแล้ว” ความหมายโดยนัยคือเธอไม่ใส่ใจเลย
เฉียวถิงถลึงตามองหลิงหลานแวบหนึ่ง เห็นชัดๆ ว่าอีกฝ่ายเป็นคนเสนอความคิดนี้ ตอนนี้กลับทำเหมือนไม่ว่าเรื่องอะไรก็ไม่เกี่ยวกับเขา ทำให้คนไม่สบอารมณ์เสียจริง เขามองไปยัง งสามคนที่เหลือแล้วกล่าวว่า “มาเถอะ!” เขาไม่มีทางพูดอยู่แล้วว่า เขาเองก็คิดว่าน่าตื่นเต้นมากเหมือนกันที่ใช้วิธีการนี้มาจัดทีม
“เป่ายิงฉุบ!” หลังจากเสียงของมู่เส่าอวี่ ทั้งห้าคนก็ออกมือพร้อมกัน!
“ฮ่าๆ คราวนี้ฉันออกไปแข่งคนแรก!” จ้าวจวิ้นชูกรรไกรขึ้นสูง แหงนหน้ามองฟ้าหัวเราะลั่นขึ้นมา สี่คนที่เหลือออ
