วเองในด้านการต่อสู้ระยะไกลมากกว่า นี่ทำให้เขาอารมณ์เสียมากๆ
ถ้าเกิดหลิงหลานเก่งกาจในด้านการขับหุ่นรบต่อสู้ระยะประชิด เฉียวถิงก็คงไม่มีความรู้สึกแบบนี้ แต่ว่าเฉียวถิงมั่นใจในด้านการต่อสู้ของตัวเองมากเกินไป คิดว่าไม่มีใครในโรงเรียนทหารสามารถเทียบเขาได้ เมื่อเขาพบว่าระดับการต่อสู้ระยะไกลของหลิงหลานไม่ได้ด้อยไปกว่าเขา ถึงขนาดที่มีท่าพิเศษที่สร้างขึ้นเอง ในตอนที่เขาไม่สามารถทำได้ ความรู้สึกที่อยู่เหนือกว่าแต่เดิมของเขาก็พังทลายโดยพลัน และไม่สามารถรักษาความเยือกเย็นได้อีกต่อไป
หานอวี้จ้องมองเฉียวถิงอย่างยินดีในความโชคร้ายของคนอื่น เขาดีใจที่ได้เห็นเฉียวถิงขายหน้าไม่สามารถลอกเลียนแบบวิธีการโจมตีของหลิงหลานได้ เขาที่เป็นเพื่อนร่วมชั้นปีของเฉียวถิงโดนเฉียวถิงข่มมาห้าปีจนคับแค้นใจ พอเห็นเฉียวถิงเจอความล้มเหลวอับอายขายหน้า เขาก็รู้สึกสะใจ
มู่เส่าอวี่มองเฉียวถิงอย่างใคร่ครวญแวบหนึ่งก่อนจะปรายตามองหลิงหลาน เขาตัดสินใจว่าจะไม่เข้าไปยุ่ง ไม่เหยียบย่ำน้ำขุ่นนี้
จ้าวจวิ้นฉีกยิ้มกว้าง เขาที่มีรูปลักษณ์ภายนอกแข็งแกร่งกำยำบวกกับรอยยิ้มของเขา ซึ่งดูคล้ายกับคนโง่งมนิดหน่อยจริงๆ ก็ทำหน้าเหมือนไม่คิดอะไรมาก ท่าทางแบบนี