ี๋อีกต่อไป!” ความหมายภายใต้คำพูดนี้คือเขาเป็นเพียงสมาชิกทีมของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งเท่านั้น และเขาจะให้ความร่วมมือด้วย
ถึงแม้ท่าทางของหานอวี้จะไม่ค่อยดีนัก แต่คำพูดของเขาแสดงออกอย่างแท้จริงว่าเขายินดีปล่อยวางความแค้นแล้วพยายามร่วมมือกัน ผลลัพธ์นี้ทำให้หลายคนดีอกดีใจ ทีมเวิร์กที่เดิมทีกระท่อนกระแท่นมาตลอดเข้าสู่สภาพปกติในที่สุด
หลิงหลานไม่รู้เลยว่า คำพูดที่ไม่ได้ใส่ใจของเธอจะทำให้โรงเรียนทหารเป็นปึกแผ่นกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ซึ่งได้สร้างรากฐานที่มั่นคงสำหรับการต่อสู้ประจัญบานในตอนสุดท้าย
ไม่นานก็ถึงเวลาบ่าย เฉียวถิง หลิงหลานและคนอื่นๆ มาถึงสนามประลองอีกครั้ง รอคอยกรรมการประกาศรายชื่อแข่งขันสามสิบสองอันดับแรก เวลาประกาศคือบ่ายโมง หลิงหลานเหลือบมองเวลาที่แสดงบนหน้าจอขนาดใหญ่ ยังเหลืออีกประมาณครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาประกาศ
เนื่องจากนักเรียนที่เข้าร่วมการแข่งขันรอบสามสิบอันดับแรกล้วนมาที่ด้านหลังเวทีเพื่อรอคอยแล้ว ด้านหลังเวทีที่ตอนแรกโล่งมากจึงเปลี่ยนเป็นดูแออัดเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตรงด้านหน้าหน้าจอขนาดใหญ่มีผู้คนเบียดเสียดกันเต็มไปหมด
“ไอ้หยา พวกเรายังมาสายอยู่นะเนี่ย” มู่เส่าอวี่เห็นกลุ่มคนจำนวน
