ยวคิดอย่างภาคภูมิใจ
หลิงหลานได้รับชัยชนะกลับมา สิ่งที่ต้อนรับเธอคือสายตาอิจฉาริษยาของสี่คนที่เหลือจากโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง หลิงหลานยิ้มละไมแล้วเดินลงมาตามแท่นยก
เมื่อเดินมาถึงเบื้องหน้าทั้งสี่คน หลิงหลานก็มองไปที่เฉียวถิงแล้วเอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “จากนี้ไปก็ต้องพึ่งรุ่นพี่เฉียวทำภารกิจให้สำเร็จแล้วนะ”
เฉียวถิงมองเธออย่างลึกล้ำแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงคลุมเครือว่า “ฉันจะไม่แพ้!” เขาเดินผ่านหลิงหลานมาที่ข้างใต้หุ่นรบไพ่ราชาของเขาแล้วก็ขึ้นไปบนแท่นยก สุดท้ายก็เดินเข้าไปในห้องคนขับ ของเขา
เวลานี้เฉียวถิงรู้แน่ชัดแล้วว่า หลินเซียวเอย เจี่ยงเส่าอวี่เอย คนเหล่านี้ไม่ใช่คนที่เขาควรใส่ใจ คู่แข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชาตินี้ของเขาก็คือ หลิงหลานที่ตอนนี้ยังคงไร้ชื่อเสียงเรียงนามแต่ว่ าต่อไปจะมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโดยอาศัยเทคนิคการยิงที่สร้างขึ้นนั้น อันที่จริงแล้วนับตั้งแต่ที่เขาโค่นเหลยถิง พวกเขาสองคนก็ถูกกำหนดให้เป็นคู่แข่งชั่วชีวิตแล้ว
เมื่อเฉียวถ