ฮอลลแที่คอยรักษาลานจอดเครื่องบิน จึงให่้ความสําคัญ อย่างเข่้มงวดกับการเคลื่อนไหวของสนามบินเป็นธรรมดา
ในผู่้อาวุโสไม่กี่คนของ 129 นอกจากจระเข่้ยักษแกับฉัง หนิงแล่้ว คนอื่นซ่อนตัวมิดชิดเป็นอย่างมาก
นกยามอรุณกับธุลีมังกรรู่้แค่เพศ
หมาปุาเดียวดายไม่รู่้แม่้กระทั่งเป็นชายหรือหญิง
อีกอย่างโดยทั่วไปจระเข่้ยักษแใช่้ชื่อแฝงเดียวกันทุกที่ ทุก คนจึงรู่้ว่านอกจากเขาจะเป็นคนของ 129 แล่้ว ยังเป็นผู่้ทรง พลังด่้านอาวุธ
จระเข่้ยักษแต่างจากคนอื่นเป็นอย่างมาก เขามีความ เกลียดชังต่อเฉิงถู่
ทั้งสองคนแย่งชิงอาณาเขตกันด่้วย ทั้งก่อนหน่้านี้ยังเคย เข่้าไปรบกวนเฉิงหั่ว เฉิงหั่วถึงกับหัวเสีย เฉิงถู่รู่้สึกหดหู่ ความเสียเปรียบให่้จระเข่้ยักษแต่้องได่้เอาคืนแน่
ถ่้ารู่้ว่าจระเข่้ยักษแมาที่ฐานของเขา เฉิงถู่ต่้องทําอะไรสัก อย่างแน่
ฮอลลแอธิบายถึงบุญคุณความแค่้นของทั้งสองคน แม่้ว่า จระเข่้ยักษแจะปิดบังไว่้ แต่ก็ซ่อนมันจากฮอลลแไม่มิดอยู่ดี
“จระเข่้ยักษแมาเองเหรอ” เฉิงเจวี้ยนเดินมาที่สุดทางเดิน ชั้นสอง ที่ปลายทางมีช่องระบายอากาศ เขาเคยชินกับการ คิดที่จะหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเปาเป็นนิสัย แต่ก็นึกได่้ว่า เมื่อคืนเขาโยนบุหรี่ทั้งซองลงถังขยะไปแล่้ว
เฉิงเวินหรูก็เคยบอกเขาเรื่องของจระเข่้ยักษแ
นึกถึงตรงนี้ เฉิงเจวี้ยนมองไปทางห่้องของฉินหร่าน
จากนั้นสักพักดวงตาก็หรี่ลง “คุณไปหาธุระอะไรให่้แม ทธิวทําหน่อย”
ฮอลลแที่อยู่อี
