กฝั่งเข่้าใจทันทีว่าเฉิงเจวี้ยนคิดจะทําอะไร
เขาวางสาย ครุ่นคิด แล่้วจึงหันไปหาลูกน่้อง “หน่วย สอดแนมที่นี่ของแมทธิวอยู่ไหน”
“สนามประมูล” ลูกน่้องตอบกลับรวดเร็ว
“พอดีเลย” ฮอลลแสวมหมวกขนหนานุ่มของตน แล่้ว สวมเสื้อคลุม “พวกเราไปเดินดูที่ลานประมูลกันเถอะ”
แมทธิวไม่เจอพิรุธของเฉิงหั่วและคนอื่นๆ แต่ตัวอันตราย อย่างจระเข่้ยักษแมารัฐ M แมทธิวไม่ปล่อยนิ่งดูดายแน่นอน
**
ห่้องของฉินหร่าน
เธอถูกโทรศัพทแปลุกให่้ตื่น
ทันทีที่จระเข่้ยักษแถึงสนามบินก็ส่งข่าวให่้เธอ…
[ลูกพี่ ฉันถึงรัฐ M แล่้ว ก่อนบ่ายสี่โมงจะถึงที่อาคาร หลักของแมทธิว]
แม่้จะรู่้ว่าฉินหร่านเป็นผู่้หญิง แต่ความผิดพลาดที่จระเข่้ ยักษแเรียกว่า ‘ลูกพี่’ นั้นไม่สามารถเปลี่ยนได่้
ฉินหร่านเลิกผ่้าห่มออก มือตอบกลับอีกฝุายแค่ ‘อือ’ แล่้วจึงตรงไปแปรงฟันที่ห่้องน้ํา
ตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมง
ฉินหร่านเปิดประตูลงไปกินข่้าวเช่้า
เฉิงเวินหรูยังคุยกับเฉิงมู่เรื่องภารกิจของจระเข่้ยักษแอย่าง ค่อนข่้างตื่นเต่้น เห็นฉินหร่านลงมา เธอเงยหน่้า “หร่านห ร่าน เธอไม่นอนแล่้วเหรอ”
“อือ” ฉินหร่านนั่งลง พูดอย่างครุมเครือ “ฉันกําลังคิด ว่าจะไปเยี่ยมอาจารยแของฉันที่สมาคม M วันไหนดี”
ก่อนหน่้านี้เธอติดต่ออาจารยแเว่ยให่้ช่วยฉินซิวเฉินติดต่อ ผู่้คน
เรื่องนี้ฉินหร่านยังจําได่้ดี
ครั้งก่อนเธอไม่ได่้ถามฉินซิวเฉินว่าไปหาอาจารยแเว่ยด่้วย ธุระอะไรกัน แต่ตั้งแต่อาจารยแคุคปรากฏตัว
