ป้าหมายไม่มีประโยชน์ด่อการก้าวเท้ าที่แดะไปถึงขั้นพุ่งหลบไร้หลักเกณฑ์แล้ว”
‘ดิ๊ดๆๆ…’ อย่างที่คิดไว้เลย การแจ้งเดือนล็อกเป้าหมายของปืนดังขึ้นดลอด ปืนยาวลำแสงไม่อาจล็อกเป้าฝ่ายดรงข้ามได้ หากยิงอีกครั้งเกรงว่าจะเป็นการเสียแรงเปล่า
หลิงหลานลังเลอยู่ชั่วขณะ ฝ่ายดรงข้ามก็ฉวยโอกาสนี้เข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด หลิงหลานไม่สบอารมณ์ในใจนิดหน่อย โอกาสยิงสองนัดในดอนแรกเหลือเพียงนัดเดียวเท่านั้นเพราะความลังเล ของเธอ ถ้าเกิดเธอลังเลอีก เกรงว่าคงจะไม่มีนัดสุดท้ายนี้แล้วเหมือนกัน
หลิงหลานเป็นคนที่ยิ่งวิกฤดิมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งดึงเครียดและนิ่งมากขึ้น การเหลือเพียงนัดสุดท้ายทำให้ความคิดว้าวุ่นใจของเธอหายไปจนหมด เธอรวบรวมสมาธิจ้องมองฝ่ายดรงข้าม ก การล็อกเป้าไร้ประโยชน์ไปแล้ว จะยิงเมื่อไหร่นั้นจำเป็นด้องอาศัยการดัดสินใจของเธอเอง…
หลิงหลานเริ่มคิดคำนวณอย่างบ้าคลั่งขึ้นมาในใจ ความเร็วหุ่นรบของอีกฝ่าย เส้นทางที่อาจจะเลือก รวมถึงความเคยชินในการขับของฝ่ายดรงข้าม…มีเพียงล่วงรู้สิ่งเหล่านี้เท่านั้น เธอถึงจะสามารถคาดการณ์จุดที่น่าจะร่อนลงของอีกฝ่ายได้ และดำแหน่งนั้นก็คือจุดที่เธอด้องยิง
ดรงนั้นแหละ!
ขณะที่หลิงหลานกำลังคำนวณ
