้”
“ขอบคุณครับ ท่านนายพล!” พวกเฉียวถิงห้าคนได้ยินคำกล่าวก็ใจสงบลง หลังจากนั้นค่อยตอบกลับเป็นเสียงเดียวกันอีกครั้ง
คำพูดประโยคแรกของหลิงเซียวก็บอกสภาพการณ์ของจางจินอันให้กับพวกเฉียวถิง ทำให้พวกเฉียวถิงซาบซึ้งใจต่อความเอาใจใส่ของนายพลหลิงเซียวเงียบๆ รู้ว่าความกังวลใจมากที่สุดของ พวกเขาคืออะไร ดังนั้นเลยรีบให้คำตอบทันที
นายพลหลิงเซียวกวาดตามองห้าคนด้วยสายตาอบอุ่น ก่อนจะหยุดชะงักที่ตัวของหลิงหลาน ทว่าแป๊บเดียวก็กวาดมองไปที่คนถัดไปอีก สุดท้ายสายตาของหลิงเซียวก็ทอดลงมาที่ตัวของเ เฉียวถิง เอ่ยว่า “เธอ น่าจะเป็นเฉียวถิงสินะ”
“ครับ ท่านนายพล!” เฉียวถิงดีใจอย่างเหลือล้น ไม่นึกไม่ฝันว่านายพลหลิงเซียวก็รู้ชื่อของเขาด้วย เฉียวถิงฝืนสะกดกลั้นความรู้สึกตื่นเต้นที่ใกล้จะเอ่อล้นแล้วบังคับตัวเองให้ ยืดอกตอบกลับอย่างสงบนิ่ง
“ฉันเคยดูการประลองหุ่นรบเดี่ยวของเธอแล้ว ไม่เลวเลย พยายามต่อไปละ!” นายพลหลิงเซียวเอ่ยชม
เฉียวถิง
เฉียงถิงรีบตอบกลับทันทีว่า “ครับ ท่านนายพล!” ไม่คาดคิดว่านายพลหลิงเซียวไม่เพียงรู้ชื่อของเขา แถมยังชมเขาด้วย ความเป็นจริงนี้ทำให้เฉียวถิงตื่นเต้นจนแทบจะสูญเสียการควบคุม ม เขาบังคับตัวเอ
