้เท่านั้นที่อึ้ง ลูกทีมคนอื่นๆ ก็ตะลึงงันไม่หยุดเช่นกัน นี่เป็นหลักฐานยืนยันอันดับหนึ่งของการประลองหุ่นรบในโรงเรียนทหารนะ จะยกให้คนอื่นมั่วๆ ได้ที่ไหนกัน?
เมื่อสัมผัสได้ถึงการยากที่จะเชื่อของพวกลูกทีม เฉียวถิงที่วางอำนาจบาตรใหญ่มาตลอดและไม่ชอบอธิบายก็รู้สึกใจอ่อนกับพวกลูกทีมที่ไม่ทิ้งเขาไปในตอนที่เขาตกต่ำมากที่สุด ดังนั้นเลยเอ่ยเสริมอีกประโยคว่า “เป็นอันดับหนึ่งในโรงเรียนตัวเองไม่ได้ งั้นการได้อันดับหนึ่งนับไม่ถ้วนจากภายนอกจะไปมีประโยชน์อะไร”
คำพูดของเฉียวถิงทำให้พวกลูกทีมนึกถึงความพ่ายแพ้อย่างหมดรูปของพวกเขา พวกเขาหันหน้ามองไปทางกลุ่มหลิงเทียนที่อยู่ไกลๆ จนใกล้จะมองไม่เห็นเงาตามจิตใต้สำนึก ก็เหมือนกับที่ลูกพี่เฉียวพูดไว้ เอาชนะพวกเขาไม่ได้ ต่อให้ได้เกียรติยศมาอีกสักแค่ไหน ก็ไม่สามารถปกปิดความจริงที่ว่าพวกเขาพ่ายแพ้ให้กับคนอื่น เมื่อคิดแบบนี้ อารมณ์ที่เดิมทีตื่นเต้นลิงโลดพลันหายไป ถ้วยรางวัลทำให้ผู้คนอิจฉาอย่างไร้ที่สิ้นสุดนั้นก็สูญเสียแรงดึงดูดในตอนแรกไปแล้วเช่นกัน
กลุ่มของเฉียวถิงก็ออกไปจากสนามประลองเช่นนี้เอง ทว่าในใจลูกทีมแต่ละคนต่างมีเป้าหมายที่ชัดเจนแล้ว นั่นก็คือจะต้องเอาชนะกลุ่มหุ่น
