ที่เป็นตัวแทนอันทรงเกียรตินี้ จู่ๆ เขาพบว่าเขาไม่ได้ดีใจเหมือนที่คาดคิดไว้…เมื่อเขาเดินลงจากเวทีรับรางวัลไปหาพวกลูกทีมของเขา ก็เห็นหลิงหลานที่ยืนอยู่ด้านข้างพาคนจากไป ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจแล้ว
การต่อสู้กับหลิงเทียนครั้งนั้น ถึงแม้หุ่นรบไพ่ราชาของเขาจะชำรุดเสียหายเพราะการระเบิดฆ่าตัวตายครั้งแล้วครั้งเล่าของพวกสมาชิกทีมหลิงหลาน จนเดิมทีก็เป็นลูกธนูสุดแรงบินอยู่แล้ว แต่ผลลัพธ์จากการถูกหลิงหลานสังหารทิ้งในกระบวนท่าเดียว กลับทำให้เขายากจะปล่อยวางจวบจนถึงทุกวันนี้ มีเพียงต่อสู้กับหลิงหลานอีกครั้ง เอาชนะอีกฝ่ายอย่างหมดจดเท่านั้น เขาถึงจะกลับมาเป็นเฉียวถิงคนเดิมได้อีกครั้ง…
เขาจ้องมองถ้วยรางวัลที่เป็นตัวแทนของอันดับหนึ่งของการประลองหุ่นรบในมืออีกครั้ง จากนั้นเฉียวถิงก็โยนมันให้ลูกทีมข้างๆ เขาที่กำลังอิจฉาไม่หยุดอย่างไม่แยแส ก่อนจะเดินออกจากสนามประลองโดยไม่หันหน้ากลับมา
“ลูกพี่เฉียว ถ้วยรางวัลของนาย…” จู่ๆ ถ้วยรางวัลก็ถูกโยนเข้ามา ลูกทีมรีบประคองไว้อย่างลนลาน ตะโกนเรียกเฉียวถิงที่อยู่ด้านหน้าด้วยสีหน้าทำอะไรไม่ถูก
เฉียวถิงหันหน้ากลับมาเอ่ยเรียบๆ ว่า “ถ้านายชอบ ก็ยกให้นาย”
“หา…” ไม่เพียงลูกทีมคนนี
