หลิงหลานพาคนของหลิงเทียนเดินออกจากสนามประลอง ขณะที่กำลังผ่านปากทางสู่ด้านหลังเวที ก็ได้ยินเสียงโห่ร้อง หลิงหลานได้ยินเสียงก็มองไปก่อนจะพบว่านักเรียนทหารกลุ่มหนึ่งเฝ้ารออยู่ตรงนั้น และตอนนี้เองหลินเซียวที่เอ อาชนะเจี่ยงเส่าอวี่เดินออกมาจากปากทาง น่าจะเป็นเขาที่เรียกเสียงโห่ร้องเหล่านี้ขึ้นมา
หลี่หลานเฟิงที่สังเกตหลิงหลานมาโดยตลอดเห็นสายตาของหลิงหลานถูกนักเรียนทหารกลุ่มนี้ดึงดูดไป เขาเอ่ยปากอธิ บายว่า “คนพวกนี้เป็นผู้เข้าแข่งขันจากโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่ง น่าจะมาต้อนรับหลินเซียวหัวหน้ากลุ่มของพวกเข ขา”
หลิงหลานได้ยินก็พยักหน้าน้อยๆ เธอย่อมรู้ว่านี่เป็นคนของโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่ง เพราะว่าเธอเห็นร่างท ที่คุ้นเคยสองคนอยู่ในกลุ่มคนด้วย เป็นลั่วเฉากับหานซู่หย่า ทว่าความสนใจของทั้งสองอยู่ที่หลินเซียว เลยไม่ส สังเกตเห็นการมาถึงของพวกหลิงหลาน
เมื่อหลินเซียวออกมาก็พูดกับพวกลั่วเฉาหนึ่งประโยค จากความสามารถของหลิงหลานย่อมได้ยินชัดเจน หลินเซียวบอกว ว่า ไม่มีใครหน้าไหนที่รังแกคนของโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่งแล้วยังสามารถทำตัวอวดเบ่งได้…คำพูดประโยคนี้ท ทำให้บรรดานักเรียนจากโรงเรียนทหารสห
