รัศมีนับหมื่นสาย!
ในชั่วขณะนั้น วิชาเทพประจำตนทั้งสี่สายของจงกวงเจินเหรินล้วนเผยโฉมอย่างครบถ้วน!
ต่อจากนั้น นิมิตวิชาเทพทั้งสี่ก็เริ่มยุบตัวลงอย่างฉับพลัน รวมเข้ากลางฝ่ามือของเขา สุดท้ายฉายภาพลงบนแผ่นภาพโบราณผืนหนึ่ง
ภาพนั้นละลายราวกับจะหลอมรวมทุกสิ่งไว้ภายใน บรรจุสรรพภาพทั้งมวล ภูเขา สายน้ำ ดวงตะวัน ดวงจันทร์ วังวิมาน ทั้งหมดล้วนประกอบขึ้นจากอักขระรูปลูกอ๊อดแน่นขนัดดูผ่าน ๆ ราวภาพเขียนทั่วไป แต่หากจ้องลึกเข้าไป จะเห็นความลึกล้ำแห่งสัจธรรมหนทางสวรรค์ แฝงอยู่ทุกตัวอักษร!
วิชาเทพประจำตน แผนภาพทิวทัศน์เหินถ้ำกระจ่าง!
เมื่อวิชาเทพประจำตนทั้งสี่เติมเต็ม ผสานกับรากฐานแห่งเต๋า จึงก่อเกิด “ถ้ำสุริยัน” ทุกสิ่งล้วนราบรื่นไร้ข้อบกพร่องแม้สักนิด
…แต่ว่าเหตุใดกัน?
เพียงพริบตา ดวงตาของจงกวงเจินเหรินก็หลั่งน้ำตาโลหิตสองสาย “เหตุใดยังไม่สำเร็จ? เหตุใดตะเกียงดับแสงกลับปฏิเสธข้า!?”
ชั่วขณะนั้น เวลาราวกับหยุดหมุน
หากมองทั่วหล้า เว้นเสียแต่เจินจวินแล้ว เหล่าเจินเหรินปลายสร้างรากฐานทุกผู้ต่างตระหนักรู้ขึ้นในใจ แววตาเปี่ยมด้วยโศกเศร้าและอาลัย
“ล้มเหลวแล้ว”
วินาทีนั้นเอง เจินเหรินอิ๋นซานถึงกับหันขวับมองหงจวี่ข้างกายด้วยสีหน้าตระหนก เห็นอีกฝ่ายเพียงส่ายหน้า ยิ้มขื่นพลางกล่าว
“ช่างขื่นขม…”
เสียงยังไม่ทันสิ้น ร่างแห่งกายธรรมของเขาก็ระเบิดออกในบัดดล กลายเป็นแสงจรัสเต็มฟ้า อาคมอันสูงส่งพลันสูญสลายสิ้น!
ในเวลา
