่งว่า “พี่คะ หลิงหลานจะเป็นอะไรหรือเปล่า?” เธอที่ร้อนใจเอ่ยคำเรียกขานของเธอในสมัยก่อนออกมาโดยไม่ระวัง
หมายเลขหนึ่งปรายตามองไปที่หมายเลขเก้าอย่างเย็นชา เวลานี้ดวงหน้าที่แต่เดิมเย็นเยียบหาใดเปรียบของหมายเลขเก้าก็รักษาไว้ไม่อยู่แล้วเช่นกัน เขาลอบถอนหายใจ น้องสาวของเขาคนนี้เย็นชาแค่ภายนอกเท่านั้น แต่ความจริงแล้ว เธอใจอ่อนยิ่งกว่าใครๆ หมายเลขเก้าเป็นอาจารย์ที่ห่วงใยและจริงใจต่อหลิงหลานมากที่สุดในหมู่อาจารย์ทั้งหมด
ตอนแรกหมายเลขหนึ่งไม่อยากเอ่ยปาก แต่พอเห็นหมายเลขเก้าที่เป็นแบบนี้ ก็ได้แต่พูดว่า “นี่ต้องดูว่าหลิงหลานจะเลือกยังไงแล้ว นี่เป็นวิกฤติของเธอ และก็เป็นโอกาสของเธอด้วย ขอเพียงคว้าเอาไว้ได้ ปัญหาที่รบกวนหลิงหลานมาตลอดก็จะแก้ไขได้ง่ายๆ แล้ว”
กล่าวถึงตรงนี้ สายตาของอาจารย์หมายเลขหนึ่งก็ทอดมองไปไกลๆ และเปลี่ยนเป็นว่างเปล่าขึ้นมา ราวกับว่ากำลังมองสถานการณ์ในโลกภายนอก และก็เหมือนกับมองไม่เห็นอะไรเลย
“หลิงหลานสูญเสียการควบคุมร่างกายไปแล้ว ต่อให้เธอคิดอีกยังไง ก็ไร้ประโยชน์แล้ว” เวลานี้หมายเลขห้าก็สูญเสียรอยยิ้มตามปกติของเขาไปแล้วเช่นกัน เขาขมวดคิ้ว เก็บเสี้ยวความกังวลไว้ข้างใน “นอกจากนี้