หรอ?
“เฮอะ!” ทันใดนั้นเสียงเหอะเย็นเยียบก็ดังขึ้นในหูของหลิงหลาน เสียงเหอะเย็นๆ นี้ตรงเข้ามาในใจหลิงหลาน ทำลายความคิดสิ้นหวังของหลิงหลานไปทันที ทำให้หลิงหลานสั่นสะท้านโดยพลัน ดวงตาสองข้างที่เดิมทีลังเลหมดหนทางพลันเปลี่ยนเป็นเข้มแข็งขึ้นมา ยังไม่ถึงวาระสุดท้าย เธอจะหมดหวังได้อย่างไรกันล่ะ?
หลิงหลานอดหันหน้ากลับไปมองที่ประตูบานใหญ่นี้ไม่ได้ ในใจรู้สึกซาบซึ้งมาก เสียงเหอะเย็นๆ นั้น เธอจะฟังไม่ออกได้อย่างไร มันเป็นเสียงที่มาจากอาจารย์หมายเลขหนึ่ง ในตอนที่เธอสิ้นหวังอยากยอมแพ้ อาจารย์หมายเลขหนึ่งก็ลงมือเตือนสติเธอ
……
ขณะเดียวกันในมิติแห่งหนึ่งของมิติการเรียนรู้ เหล่าอาจารย์ที่เดิมทีอยู่กันคนละมิติเวลานี้ได้มารวมตัวกันในมิติของอาจารย์หมายเลขหนึ่งแล้ว พวกเขาทุกคนเผยร่องรอยความกังวลใจออกมาไม่มากก็น้อย หลิงหลานคือลูกศิษย์ร่วมกันของพวกเขา เป็นลูกศิษย์เพียงหนึ่งเดียวที่พวกเขาพึงพอใจมากที่สุดภายใต้การสั่งสอนของพวกเขา ด้วยเหตุนี้พวกเขาไม่อยากเห็นลูกศิษย์ที่ตนรักจะร่างกายระเบิดและเสียชีวิตในตอนสุดท้าย…
หมายเลขเก้าเป็นคนแรกที่อดทนไม่ไหว เอ่ยปากพูดออกมา ดวงหน้าของเธอเผยความร้อนใจ เอ่ยถามอาจารย์หมายเลขหนึ
