วบนร่างของหลิงหลานจนเป็นสีแดงแล้ว
เมื่อเห็นสถานการณ์ของหลิงหลานเลวร้ายลงเรื่อยๆ หลิงเซียวก็ร้อนใจมาก เวลานี้เขาไม่มีความสงบนิ่งอย่างที่นายพลหลิงเซียวควรมีอีกต่อไปแล้วเช่นกัน หน้าผากหลั่งเหงื่อลงมาราวกับฝน แป๊บเดียวก็ทำเส้นผมของเขาเปียก ท้ายที่สุดก็เปียกชุ่มที่คอเสื้อของเขา ถ้าเกิดมีคนอยู่ละก็ พวกเขาถึงขนาดยังได้เห็นร่างกายของหลิงเซียวที่เดิมทีมั่นคงดั่งภูผา เวลานี้กลับสั่นเทิ้มเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้
เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ หลิงหลานย่อมร้อนใจมากเหมือนกัน ขณะที่เธอเพิ่งจะโคจรพลังในร่างกาย อยากจะยับยั้งไอพลังสายนั้นไว้ พลังที่เดิมทีดื้อด้านก็ไม่เชื่อฟัง ขณะเดียวกันมันก็กระทำสิ่งที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายออกมา มันดีดสตินึกคิดของหลิงหลานไปที่มิติการเรียนรู้ทันที ทำให้เธอสูญเสียการควบคุมร่างกายโดยสิ้นเชิง
……
“ลูกพี่ ตอนนี้ควรเอาไงดี?” เสี่ยวซื่อเห็นสภาพผิดปกติของหลิงหลานก็เข้าใจดี เมื่อเขาเห็นสติของหลิงหลานปรากฏตัวขึ้นในมิติการเรียนรู้ของตน เสี่ยวซื่อก็รู้ว่าเรื่องราวมันใหญ่โตเกินควบคุมแล้ว เขาวิ่งเป็นวงกลมอย่างร้อนอกร้อนใจ ถ้าเกิดหลิงหลานไม่สามารถควบคุมร่างกายได้ ก็ไม่สามารถระงับพ