องเหล่าเฉาที่สุภาพอ่อนโยนคนนั้นอย่างใคร่ครวญขึ้นมา
ทั้งสามคนเห็นว่าไม่มีเรื่องอะไรแล้วก็บอกลากันและกัน จากนั้นพวกเขาก็พาผู้ช่วยของตัวเองไปยังที่หมายของแต่ละคน
ทางด้านโรงเรียนทหารชายที่สอง ผู้ช่วยที่เดินตามหลังเหล่าโจวเอ่ยด้วยสีหน้ากังวลว่า “คณบดี โรงเรียนทหารชายที่สามกับโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่งคิดอะไรกันแน่ครับ? หรือว่าพวกเขาไม่อยากร่วมมือแล้ว?”
เหล่าโจวตอบกลับด้วยรอยยิ้มหยันว่า “ไม่เป็นไร ให้พวกเขาใจเย็นก่อน การประลองช่วงแรกๆ ต้องอาศัยตัวเอง พวกเขาอยากคว้าผลคะแนนดีๆ มาคงไม่ง่ายขนาดนั้น ไว้รอคะแนนรวมในตอนสุดท้ายออกมา ต่อให้ไม่อยากร่วมมือ พวกเขาก็ต้องร่วมมือ ฉันไม่เชื่อว่า พวกเขาจะทิ้งตำแหน่งในตอนนี้ลง”
ผู้ช่วยถึงค่อยโล่งอก คณบดียังคงร้ายกาจ รู้จักการปล่อยสายเบ็ดยาวเพื่อตกปลาตัวใหญ่
ขณะเดียวกันทางด้านโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่ง พวกเขากำลังสนทนาเช่นเดียวกัน เพียงแต่เวลานี้เหล่าเฉาไม่มีรอยยิ้มแล้ว ผู้ช่วยของเขาก็ขุ่นเคืองมากเหมือนกัน “โรงเรียนทหารชายที่สองกล้าทำเรื่องแบบนี้ออกมา เขายังคิดว่าเราจะร่วมมือกับเขาอีกเหรอ?”
เหล่าเฉาแค่นยิ้มกล่าวว่า “คิดว่าโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่งของเราทำจากข้าวเหนี
