ื่อเซี่ยอี๋ที่เป็นคนสุดท้ายขึ้นไป รถบัสเหาะคันใหญ่หมายเลข 397 ก็แล่นออกจากจัตุรัสใหญ่ บินไปยังสนามกีฬาหลัก
เวลานี้เอง มุมหนึ่งของจัตุรัสใหญ่ มีชายวัยกลางคนกำลังยืนอยู่ตรงนั้นสามคน ซึ่งด้านหลังพวกเขายังตามด้วยคนอีกหลายคน กำลังมองโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งเดินทางไป ชายที่อยู่ทางด้านซ้ายเอ่ยถามคนตรงกลางโดยที่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มว่า “เหล่าโจว นายคิดว่าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งคราวนี้เป็นยังไง?”
ชายตรงกลางแค่นเสียงเหอะเท่านั้น ไม่ได้ตอบกลับ ดวงตาของชายด้านซ้ายส่องประกาย เอ่ยยั่วยุอีกครั้งโดยไม่ยอมแพ้ว่า “ได้ยินว่า หัวหน้านำทีมของพวกนายคราวนี้พ่ายแพ้ในเงื้อมมืออีกฝ่าย แถมคนที่จัดการยังเป็นคนไร้ชื่อเสียงเรียงนามด้วยนี่ ดูท่าคราวนี้พวกนายอยากคว้าที่หนี่งน่าจะเสี่ยงอยู่หน่อยๆ แล้วนะ…”
การยินดีในความโชคร้ายของคนอื่นของอีกฝ่ายทำให้ชายตรงกลางอดทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เขาแค่นยิ้มเอ่ยเยาะหยันว่า “เหล่าอู๋ ได้ยินว่าศึกประลองหุ่นรบรอบนี้มีหัวหน้าทีมมากมายที่เป็นผู้ควบคุมไพ่ราชา พวกนายเตรียมพร้อมให้ดี อย่าร่วงจากอันดับสี่ลงไปต่ำกว่าอันดับสิบให้ขายหน้าโรงเรียนทหารชายของพวกเราล่ะ” เขาหันหน้ามองไปยังชายด้าน
