้มอยู่บนพื้น
จ้าวจวิ้นดึงเข็มฉีดยาบนลำคอออกอย่างรวดเร็วเช่นกัน เวลานี้ดวงหน้าของเขาเย็นเยียบ รู้สึกขายขี้หน้ามากที่ติดกับคนอื่น แถมยังต่อหน้าต่อตาหัวหน้าทีมของตัวเองด้วย
สีหน้าน้อยอกน้อยใจของลั่วล่างทำให้หลิงหลานไม่อาจมองตรงๆ ได้เช่นกัน เธอหันหน้าหนี ตอบกลับอย่างเย็นชาว่า “ถ้าเกิดนายไม่พอใจก็ไปถามหมอของพวกเราเองเลยก็ได้”
คำพูดประโยคนี้ของหลิงหลานทำให้สีหน้าน้อยใจของลั่วล่างหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยทันที ดวงหน้าเขาถึงขนาดดูย่ำแย่อยู่บ้าง รุ่นพี่หลี่ซื่ออวี๋ในตอนนี้ไม่ใช่รุ่นพี่ที่ใจดีเหมือนตอนที่เพิ่งเข้าร่วมหน่วยรบอีกต่อไปแล้ว เขาถูกย้อมดำสนิทเปลี่ยนเป็นเลวทรามต่ำช้าภายใต้การซึมซับอิทธิพลของลูกพี่เข้าไปโดยไม่รู้ตัว เขาที่ตอนแรกสร้างแค่ยาดีๆ ประเภทรักษา เวลานี้เริ่มผลิดยาประเภทพิษขึ้นมาด้วยแล้ว ลั่วล่างนึกถึงฉากตอนที่เขาไม่ระวังเคยล่วงเกินรุ่นพี่หลี่ซื่ออวี่เข้าจนถูกทรมานอย่างโหดเหี้ยมด้วยยาของรุ่นพี่ เขาก็ตัวสั่นเทิ้มอย่างควบคุมไม่อยู่ เขาไม่มีทางไปหารุ่นพี่หลี่ซื่ออวี๋เด็ดขาด!
ลั่วล่างหันหน้าไปถลึงตาใส่เจี่ยงเส่าอวี่โดยพลัน ในเมื่อไม่กล้าไปหาลูกพี่ เขาก็ต้องหาที่ระบายความแค้น และคนที่