เจี่ยงเส่าอวี่ร่วงลงมาที่พื้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ตอนที่เขากระเด็นไปในอากาศเมื่อสักครู่นั้น เขาสัมผัสได้ถึงบาเรียที่ขวางเขาเอาไว้ ถึงแม้บาเรียนั้นนุ่มนวลอ่อนโยนมาก ไม่ได้สร้างผลกระทบอะไรต่อเขาเลย แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ที่นี่มียอดฝีมืออยู่คนหนึ่งซึ่งเขาได้ลงมือแล้ว คนที่สามารถจำกัดขอบเขตพื้นที่โดยที่เขาไม่รู้ตัวได้ย่อมต้องเป็นยอดฝีมือระดับเขตแดนอย่างแน่นอน
เจี่ยงเส่าอวี่กวาดตามองร้านอุปกรณ์หนึ่งรอบอย่างระแวดระวัง เมื่อเขามองเห็นหลิงหลานที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากพวกเขาก็มองข้ามไปทันที เขาเพ่งความสนใจไปยังพวกคนที่ซ่อนอยู่ตรงมุม ชายวัยกลางคนที่มีสีหน้าเคร่งขรึมแววตาเปล่งประกายโดดเข้ามาในสายตาของเขา อาศัยจากระดับของเขาแล้ว ดูตื้นลึกหนาบางของอีกฝ่ายไม่ออกเลย หรือว่าจะเป็นคนผู้นั้น?
เจี่ยงเส่าอวี่ในยามนี้ไม่มีความมั่นใจเหมือนในตอนแรกอีกแล้ว เขาไม่รู้ว่ายอดฝีมือเขตแดนคนนี้ยืนอยู่ฝั่งไหน ในใจเริ่มระส่ำระส่ายขึ้นมา
ตอนนี้เอง เขาพลันเห็นสายตาของชายวัยกลางคนผู้นั้นหันไปทางเด็กหนุ่มชุดขาวที่ยืนอยู่ไม่ห่างจากพวกเขา ริมฝีปากขยับราวกับกำลังพูดคุยอะไรบางอย่างกับอีกฝ่าย เจี่ยงเส่าอวี่ตกตะลึง เขาแทบจะแน่ใ