่บนโซฟาในห้องกระต่าย หลี่หลานเฟิงไม่ได้ลืมบทสนทนาที่พวกเธอพูดคุยกัน ลั่วเฉาคนนั้นชอบกระต่ายมาก ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายสารภาพแล้วหรือยัง ไม่นึกเลยว่ากระต่ายของเขาอายุน้อยกว่าเขาสามปีกลับดอกท้อเบ่งบานเต็มไปหมดแล้ว นี่ทำให้หลี่หลานเฟิงหัวใจหดเกร็ง เขายังไม่มีแฟนเลยนะ น่าขายหน้าอยู่นิดๆ…
“มีแขกเหรอ?” หลี่หลานเฟิงเก็บงำอารมณ์ที่อิจฉาริษยาที่ทะลักขึ้นมา แสร้งทำเป็นมองเห็นโดยไม่ได้ตั้งใจ ดวงหน้าเต็มไปด้วยประหลาดใจ
“ใช่แล้ว น้องสาวสองคนของฉันอยากไปเดินซื้อของในตลาดน่ะ” หลิงหลานตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ
หลี่หลานเฟิงได้ยินคำกล่าวก็เอ่ยด้วยสีหน้าลิงโลดว่า “บังเอิญจริง ฉันกำลังคิดชวนนายไปเดินเล่นด้วยกันเลย ไม่งั้นพวกเราไปด้วยกันดีไหม?”
หลิงหลานครุ่นคิดก่อนจะตกลง เธอรู้สึกว่าเธอพาเด็กสาวไปสองคนอาจจะยุ่งจนรับมือไม่ไหว มีหลี่หลานเฟิงเพิ่มมาอีกคนก็จะปลอดภัยขึ้นหน่อย หลิงหลานไม่ได้มองข้ามหน้าตาอันน่าตกตะลึงของลั่วเฉา ก็เหมือนกับลั่วล่าง มักจะรู้สึกว่าโฉมงามเป็นภัย
ทว่าเมื่อหลิงหลานออกเดินทางก็ไม่ได้มีแค่พวกเขาสี่คนแล้ว ระหว่างทางเจอฉีหลง พวกฉีหลงรู้ว่าลูกพี่จะออกไปเดินเล่นก็ตื่นเต้นทันที เรียกคนกลุ่มใหญ่มาอย่า
