มความคิด ความรู้สึก ประสบการณ์ตลอดชีวิตของผู้หนึ่ง จนเป็น “ตัวตนอันแท้จริง”
สิ่งที่คัมภีร์ร้อยชาติกิน…ก็คือ “ชีวิต” เหล่านั้น
ประหนึ่งการจำลองเสมือนหนึ่งรอบ
‘เมื่อกลืนสำเร็จ คัมภีร์สามารถสรุปผลชีวิตนั้นได้’
‘การสรุปนี้แตกต่างจากที่ข้าได้ทุกครั้งหลังเกิดใหม่ มันไม่สามารถนำสิ่งของหรือพลังกลับมาได้ สิ่งเดียวที่นำกลับได้…คือ “พรสวรรค์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของชีวิต”’
‘…ของดีนี่นา!’
ชั่วพริบตา ดวงตาลวี่หยางเปล่งแสง
แม้จะไม่สามารถรับพลังหรือสมบัติกลับมาได้ แต่หากสามารถรับ “พรสวรรค์” กลับมาได้ล่ะก็ ย่อมถือว่าน่าทึ่งยิ่ง!
เขารู้ดีว่าพรสวรรค์ที่คัมภีร์ร้อยชาติมอบให้นั้นร้ายกาจถึงเพียงใด
เสียดายแต่ก่อนเขามีภารกิจสำคัญกว่า จึงยังไม่เคยเลือกใช้
ทว่าคราวนี้…แตกต่างแล้ว!
‘พรสวรรค์ของจงกวง ย่อมต้องเป็นระดับทองคำ!’
ยังไงก็คือเจินเหรินขั้นวางรากฐานอย่างสมบูรณ์ ประสบการณ์ชีวิตเต็มเปี่ยม ถือได้ว่าเป็นตำนานหนึ่งเดียว
ไม่ใช่ทองคำจะเป็นอะไรได้อีก?
คิดได้ดังนี้ ลวี่หยางตัดสินใจทันที
‘สรุปผล!’
วินาทีถัดมา แสงวิบวาบผุดขึ้นบนหน้าคัมภีร์ ส่องกลายเป็นข้อมูลพรั่งพรู
ท้ายที่สุด บรรจบเป็นตัวอักษรนับไม่ถ้วน
กำลังสรุปผลชีวิตของ “จงกวง”…
ในฐานะแก่นพลัง “ซินจินแห่งฟ้าศักดิ์สิทธิ์” หนึ่งในฟ้าศักดิ์สิทธิ์พิภพลี้ลับทั้งสิบ คุณได้รับวาสนาใหญ่ ถือกำเนิดสติ ปรากฏเป็น “เซียนวิญญาณ” ผู้เกิดจากฟ้าดินโดยตรง
“…เซียนวิญญาณ?”
สายตา