คน ท่าทีเชื่อใจที่ใช้คนอย่าระแวง ถ้าระแวงก็ไม่ใช้เช่นนี้คือสาเหตุใหญ่สุดที่พวกอู่จย่งและหลี่อิงเจี๋ยสนับสนุนหลิงหลานอย่างเต็มหัวใจ…. ในเมื่อนายเชื่อฉันเต็มสิบ ฉันก็ตอบแทนนายร้อยเท่า
ถึงแม้ข่าวลือทยอยแพร่ไปในโรงเรียนทหาร แต่เฉียวถิงกลับทำตัวเหมือนปกติ หลังจากที่ฝึกฝนทีมหุ่นรบเสร็จแล้ว ก็พาหน่วยรบของเขาไปทานข้าวในโรงอาหาร เมื่อเขาเข้ามาในโรงอาหารก็เป็นดั่งเช่นเคย โรงอาหารที่เอะอะเจี๊ยวจ๊าวเงียบงันไปทันที หลังจากนั้นก็ส่งเสียงกระซิบกระซาบออกมา มีคนไม่น้อยเริ่มเงี่ยหู ความร้อนแรงเรื่องข่าวลือของเฉียวถิงไม่ได้หายไปเลย
เฉียวถิงที่มีหูเฉียบไวย่อมได้ยินคำนินทาเกี่ยวกับเขาได้บ้างอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาที่ฟังมาเยอะแล้วก็เปลี่ยนเป็นสงบนิ่งมาก เขาเดินเข้าไปในโรงอาหารด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก หาโต๊ะว่างๆ สักตัวจากในนั้นแล้วนั่งลงไป
“ลูกพี่เฉียว ฉันแม่งจะไปสั่งสอนพวกมันเอง” ลูกทีมของหน่วยรบเฉียวถิงไม่ได้ใจเย็นอย่างเฉียวถิงขนาดนั้น ดวงหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ กำหมัดอยากจะสั่งสอนพวกรุ่นน้องตรงหน้าที่ไม่เคารพรุ่นพี่ พวกเขาที่รู้จักเฉียวถิงดีต่างรู้ว่า ส่วนใหญ่แล้วข่าวลือพวกนั้นเป็นเรื่องโกหกทั้งนั้นเลย
