หลี่หลานเฟิงสายตาดีมาก มองเห็นคนพวกนั้นทำหน้าโกรธเคือง ท่าทีที่ดูเหมือนเคียดแค้นใจทำให้หลี่หลานเฟิงอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ “ดูท่าราชันสายฟ้าคงจะผ่านวันเวลาช่วงนี้ลำบากแล้วล่ะ ลูกน้องเริ่มมีเจตนาแอบแฝงกันแล้ว”
“อื้ม!” มุมปากของหลิงหลานยกขึ้นน้อยๆ เมื่อเห็นศัตรูของเธอเกิดปัญหา อารมณ์ย่อมดีมากอย่างไม่ต้องสงสัย ก็เลยตอบหลี่หลานเฟิงไปหนึ่งคำ
“นี่ก็คือผลจากการที่เมื่อก่อนเขาจองหองมากเกินไปจนไม่เหลือทางหนีทีไล่เอาไว้ ดังนั้นพอพลาดท่า พวกคนที่ไม่พอใจจากการโดนเขากดขี่ก่อนหน้านี้เลยระเบิดออกมาในที่สุด” หลี่หลานเฟิงยินดีในความโชคร้ายของผู้อื่นอยู่บ้าง เขาเหลือบมองหลิงหลานคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “เดิมทีคิดว่าอยากเห็นราชันสายฟ้าโชคร้ายคงต้องรอไปอีกนาน ไม่นึกเลยว่าจะสมหวังเร็วขนาดนี้”
เมื่อได้ยินคำพูดที่บ่งบอกความคิดของหลี่หลานเฟิง หลิงหลานก็ทอดมองเข้ามาอย่างเย็นชา กล่าวเหมือนตระหนักอะไรบางอย่างได้ว่า “ชีตาห์ นายเกลียดราชันสายฟ้าเหรอ?”
ดวงตาของหลี่หลานเฟิงหรี่ลง เขาเงียบไปหลายวินาทีถึงค่อยถอนหายใจเบาๆ เอ่ยว่า “ใช่ ฉันเกลียดเขา ลูกรักของสวรรค์แบบนี้ ไม่ว่าพรสวรรค์หรือว่าสุขภาพร่างกายล้วนยอดเยี่
