มีบุรุษผู้หนึ่งในชุดทองก้าวออกจากเงามืด ใบหน้าคมเฉียบดั่งแกะสลัก แฝงรอยคาดหวังไว้บนสีหน้า เขาคือ “หงจวี่” ผู้ที่ก่อนหน้านี้เพียงพลิกมือเดียว ก็ส่งเว่ยมอโถกลับสู่สุขาวดี แต่บัดนี้ทั่วร่างของเขากลับปรากฏรอยร้าวนับไม่ถ้วน
อายุขัยของเขาใกล้ถึงที่สุดแล้ว
เมื่อหงยวิ๋นเจินเหรินสิ้นชีพ ผู้ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างหงจวี่ก็เหมือนสายน้ำไร้ต้นกำเนิด ทุกครั้งที่ออกมือก็เหมือนกำลังเผาผลาญอายุขัยอันน้อยนิด
และครั้งนี้…คือการเดิมพันสุดท้ายของเขา
หากสำเร็จ จงกวงขึ้นบัลลังก์ เขาก็ยังต่ออายุได้อีก หลีกพ้นความตาย หากล้มเหลว เขาจะกลืนหายสู่ความว่างเปล่า จิตดับสูญ ไม่มีแม้โอกาสจะไปเกิดใหม่
แม้เป็นเช่นนั้น หงจวี่ในยามนี้กลับสงบอย่างยิ่ง
เพราะเขายังเก็บรักษาความทรงจำสมัยหงยวิ๋นเจินเหรินขึ้นบัลลังก์ไว้ครบถ้วน เปรียบเทียบแล้ว การเตรียมตัวของจงกวงในครั้งนี้ ยังเหนือกว่า หงยวิ๋นในอดีตหลายเท่า
“มีเจินจวินปกป้อง สุขาวดีลงมือกลับถูกตัดมือ ราชสำนักเต๋ากับนิกายกระบี่หยกก็ทำได้เพียงนิ่งเฉย จงกวงเองก็สกัดแก่นแท้ทองคำสมบูรณ์ สังเวยโลหิตผู้คนทั้งแคว้นชิ่ง ใช้สร้างพลังขับเคลื่อนแดนบุญลอยขึ้น แล้วยังหลบเลี่ยงผลจากฟ้าดินลงทัณฑ์ได้อีก”
“นั่นคือสถานที่มหัศจรรย์เชียวนะ!”
“ในบรรดาเครื่องหลอมที่จะใช้ข้ามขั้นบรรลุเจินจวิน สถานที่มหัศจรรย์นับเป็นของชั้นเลิศ หากไม่ติดว่าครอบครองแล้วต้องรับโทษสวรรค์ คงแย่งชิงกันยิ่งกว่าบ้าคลั่ง”
“แต
