หันของเฉียวถิงได้สำเร็จ หลี่หลานเฟิงฉวยโอกาสขณะที่การโหมโจมตีของเฉียวถิงอยู่ช่วงท้ายโดยที่ยังไม่มีกระบวนท่าใหม่เกิดขึ้นมา คว้าช่องว่างนี้ขับหุ่นรบพุ่งถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว เว้นระยะห่างกับเฉียวถิงช่วงหนึ่งอย่างฉับไว เวลาเดียวกัน เขาก็ชักดาบแสงออกมาจากด้านหลัง ไม่ได้เป็นหลี่หลานเฟิงที่มือเปล่าไร้อาวุธคนนั้นอีกต่อไป
“ประสาทตอบรับของหลิงเทียนหมายเลขสิบเอ็ดคนนี้ยอดเยี่ยมมาก” ผู้อำนวยการเห็นแบบนั้น แววตาก็ส่องประกายเจิดจ้า ประสาทตอบรับนี้เพียงพอที่จะยืนยันได้ว่าหลิงเทียนหมายเลขสิบเอ็ดคนนี้คือหน่ออ่อนที่ดีในการต่อสู้ประชิดตัว…
หลังจากที่ผู้อำนวยการดีใจแล้ว เขาก็หดหู่ใจอย่างยากจะปกปิดไว้ หน่ออ่อนด้านการต่อสู้ประชิดตัวที่ดีขนาดนี้กลับ เลือกโจมตีระยะไกลกันหมดเลย เช่น หลิงเทียนหมายเลขสิบเอ็ดคนนี้ และฉีหลง….นักเรียนในปัจจุบันต่างเลือกหุ่นรบประเภทความเร็วหรือว่าประเภทโจมตีระยะไกลเพื่อรับรองความปลอดภัยของตัวเองกันทั้งนั้น ตรงกันข้าม หุ่นรบเดิมพันชีวิตรบประชิดตัวที่มีความสามารถด้านการโจมตีแข็งแกร่งที่สุดนั้นกลับถูกคนเลือกน้อยลงไปเรื่อยๆ
“ไม่นึกเลยว่า ไม่ได้มีอัจฉริยะแค่คนเดียว…” สีหน้าของถังอวี้เวลานี้ดูยากจะเข้าใจ พูดตามความจริง เขาไม่อยากเห็นเฉียวถิง นักเรียนที่เขาภาคภูมิใจอบรมสั่งสอนออกมาอย่างยากลำบากพ่ายแพ้ในการแข่งขัน แต่ผลงานของลูกทีมหลายคนของหลิงเทียนกลับทำให้เขาเปลี่ยนความคิดใหม่ ทุกคนต่า
