งมีจุดเด่นของตัวเอง ทำให้เขาเจอแรงกระตุ้นแล้วอดใจไม่ไหว ถึงขนาดที่ยังเกิดความคิดรับศิษย์สืบทอดที่แท้จริง ด้วยเหตุนี้เขาเองก็ไม่อยากเห็นพวกเขาพ่ายแพ้กลับไปเหมือนกัน
“แค็ก!” สุดท้ายถังอวี้ได้แต่ถอนหายใจ เขาที่รู้สึกกระอักกระอ่วนไปทุกด้านจึงทำได้เพียงบังคับตัวเองให้กลายเป็นผู้ชมที่อยู่ตรงกลาง รอคอยผลลัพธ์เกิดขึ้นมาอย่างเงียบๆ เท่านั้น
เฉียวถิงเห็นการโจมตีที่ตัวเองสร้างมาอย่างยากลำบากพลาดเป้า ในใจก็ฉุนเฉียว เขาที่ไม่อยากพลาดโอกาสจึงไล่ตามหลี่หลานเฟิงไปติดๆ ก่อนจะตวัดดาบอย่างเดือดดาลอีกครั้ง
หลี่หลานเฟิงกุมดาบแสงเข้าไปรับการโจมตีโดยไม่ลังเลใจเลยสักนิดเดียว จากนั้นก็ได้ยินเสียงเคร้งๆๆ เสียงดาบแสงกระทบกันอย่างรุนแรงดังขึ้นในสนามต่อสู้นับครั้งไม่ถ้วน ผู้ชมการประลองเห็นเพียงแสงสีขาวร่ายรำ แทบจะมองเงาดาบของดาบแสงไม่ออกเลย เห็นได้ว่าความเร็วในการโจมตีของทั้งคู่ไปถึงระดับขีดสุด รวดเร็วจนทำให้ผู้คนมองเห็นไม่ชัดเจนแล้ว
‘เคร้ง!’ เสียงหนึ่งดังก้อง จากนั้นก็เห็นดาบแสงเล่มหนึ่งที่ไม่เหลือพลังงานแล้วถูกซัดกระเด็นออกไป เนื่องจากความเร็วโจมตีของทั้งสองไวมากเกินไป ผู้ชมการประลองยามนี้ไม่รู้เลยว่า ดาบแสงของใครหลุดมือไปกันแน่…
แน่นอนว่าคนมากมายโน้มเอียงไปทางหลี่หลานเฟิง อย่างไรเสีย เฉียวถิงคือผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชา ต่อให้หุ่นรบถูกทำลายอีกสักแค่ไหน ก็ไม่มีทางเกิดเหตุการณ์ดาบแสงถูกซัดกระเด็นหลุดมือเด็ดขาด
ด
