างแค้นที่เขาถูกหลี่อิงเจี๋ยบีบคั้นในตอนนั้น ทว่าหลังจากที่การเตือนสติของลูกพี่หลาน เขาถึงค่อยสังเกตเห็นว่า หลินจงชิงแค่กำลังใช้วิธียั่วยุทำให้หลี่อิงเจี๋ยที่สะเทือนใจจนขาดความมั่นใจ สูญเสียเป้าหมายไปฟื้นคืนกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
คิดๆ แล้วก็ใช่ ถ้าเกิดหลินจงชิงใจแคบขนาดนั้น แล้วเขาจะคู่ควรให้ติดตามลูกพี่หลานจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร? เขายังคงดูถูกหลินจงชิงอยู่สินะ
ไม่เอ่ยถึงความรู้สึกล้มเหลวในใจอู่จย่งแล้ว หลี่อิงเจี๋ยรู้สึกว่าเขากับหลินจงชิงคือศัตรูคู่อาฆาตตั้งแต่ชาติปางก่อน และเป็นอริกันในชาตินี้จริงๆ นี่ทำให้พวกเขาไม่มีวันที่อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขได้เลย เขาถูกหลินจงชิงยั่วโมโหจนแทบจะเดือดแล้ว โชคดีที่จำได้ว่าเขาอยู่ในอาณาเขตของลูกพี่หลาน ไม่ง่ายเลยกว่าจะระงับโทสะของตัวเองได้ จากนั้นค่อยเดินตามอู่จย่งออกไปจากที่พักของหลิงหลานด้วยใบหน้าบึ้งตึง
เวลานี้หลี่อิงเจี๋ยคิดแค่ว่า เขาจะให้หลินจงชิงดูถูกเขาไม่ได้เด็ดขาด เขา หลี่อิงเจี๋ยก็คือคนที่เย่อหยิ่งโดยกำเนิด แม่งเอ๊ย ก็แค่คนทรยศคนเดียวเองไม่ใช่หรือไง? เขาจะทำให้อีกฝ่ายรู้ว่า หากทรยศเขา หลี่อิงเจี๋ยแล้ว ก็จะไม่มีสิ่งที่เรียกว่าอนาคตอีก
ดังนั้น ศึกประลองหุ่นรบกับเหลยถิงในวันพรุ่งนี้ เขาจะต้องชนะ ต้องให้อีกฝ่ายรู้ว่า หากคิดจะทำให้กลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนหายไป อยากเห็นเขา หลี่อิงเจี๋ยตกอับละก็ ไม่มีทางอยู่แล้ว
หลี่อิงเจี๋ยที่เดิมทีถูกราชันสายฟ้าเฉ
