หมายที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ในการระบายความขุ่นแค้นของหานอวี้
“ไม่รู้เหมือนกันว่า กลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนจะเลือกการแข่งขันแบบเปิดหรือเปล่า ถ้าเกิดเลือกแบบปิด พวกเราอยากดูก็ดูไม่ได้แล้ว” เว่ยจี้นิ่วหน้ากล่าว จำนวนคนเข้าต่อสู้ในการท้าประลองถูกเสนอโดยฝ่ายท้าประลอง ทว่าฝ่ายที่เลือกว่าเป็นการประลองแบบเปิดหรือว่าการประลองแบบปิดนั้นถูกตัดสินใจโดยฝ่ายที่ถูกท้า เว่ยจี้กลัวว่ากลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนจะกลัวอับอายขายหน้า ไม่ยอมเลือกการประลองแบบเปิด ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อให้พวกเขาอยากดูก็ดูไม่ได้เช่นกัน
“เกรงว่าครั้งนี้อาจจะไม่…” หานอวี้ทำสีหน้ายินดีในความโชคร้ายของคนอื่น “ถ้าเกิดเป็นแบบนี้ ทำไมออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของโรงเรียนถึงต้องทำการประกาศใหญ่โตไปทั่วโรงเรียนแบบนี้ด้วยล่ะ ฉันเดาว่าระดับสูงของโรงเรียนก็อยากใช้ศึกท้าประลองครั้งนี้มาฟื้นคืนบรรยากาศภายในโรงเรียน หลังจากห่อเหี่ยวไปหนึ่งปี ฉันเดาว่าตาเฒ่าพวกนั้นอดทนไม่ไหวกันแล้วล่ะ” หานอวี้ไม่ได้เป็นหัวหน้ากลุ่มของอู๋จี๋สองปีอย่างเปล่าประโยชน์ เขายังคงเข้าใจแผนการกลยุทธ์บางอย่างของพวกระดับสูงในในโรงเรียนอยู่บ้าง
เว่ยจี้ได้ยินคำกล่าว แววตาพลันเปล่งประกาย จริงด้วย
