“ฉันเองก็ดีใจมากเหมือนกัน เธอแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว…” อาจารย์หมายเลขเก้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แสดงความชื่นชม
หลิงหลานกำลังคิดจะตอบ ก็ได้ยินอาจารย์หมายเลขห้าที่ยืนอยู่ด้านข้างกระแอมไอหนักๆ หลิงหลานกับอาจารย์หมายเลขเก้าหันหน้าไปถลึงตาใส่เขาอย่างอำมหิตพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
อาจารย์หมายเลขห้าขยี้จมูกกล่าวอย่างไร้เดียงสามากว่า “ฉันแค่จะเตือนพวกเธอว่า ตอนนี้ต้องแก้ไขปัญหาเรื่องพลังของหลิงหลานน้อยก่อน เวลาไม่คอยใครนะ…”
อาจารย์หมายเลขเก้าได้ยินคำกล่าวก็ส่งสายตาเย็นเยียบทิ่มแทงหมายเลขห้าอีกครั้ง โทสะในแววตาทำให้หมายเลขห้าได้แต่โบกมือติดต่อกัน บ่งบอกว่าเขาพูดมากไปแล้ว บางทีทุกสิ่งทุกอย่างต่างมีของข่มกันจริงๆ ความโรคจิตของหมายเลขห้าทำให้บรรดาอาจารย์คนอื่นๆ ระแวดระวังสุดขีด เคารพอยู่ห่างๆ กระทั่งหมายเลขหนึ่งก็จนปัญญากับหมายเลขห้าเช่นกัน ทว่าหมายเลขเก้าไม่หวาดกลัวหมายเลขห้าเลยสักนิดเดียว เธอที่สามารถมอบสีหน้าแย่ๆ ให้หมายเลขห้าได้เพียงคนเดียว กลับทำให้หมายเลขห้าอับจนหนทางต่อเธอ ไม่เคยลงมืออย่างเหี้ยมโหดใส่หมายเลขเก้ามาก่อนเลย…
ทว่าคำเตือนของหมายเลขห้าก็ทำให้หมายเลขเก้ารู้ภารกิจที่เธอมาที่นี่เช่นกัน
