“ราชันสายฟ้าเฉียวถิงเป็นลูกศิษย์ที่อาจารย์ถังอวี้ภาคภูมิใจ ถ้าเกิดผ่านไปไม่นาน เฉียวถิงพ่ายแพ้ในเงื้อมมือพวกเรา อาจารย์ถังอวี้อาจจะแค้นใจก็ได้นะ” หลิงหลานดึงเหตุผลสุ่มๆ เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของเสี่ยวซื่อ
“เป็นไปไม่ได้ จากข้อมูลที่ฉันรวบรวมมาบอกว่า อาจารย์ถังอวี้ไม่เคยรับลูกศิษย์ในโรงเรียนทหารมาก่อน ต่อให้เป็นราชันสายฟ้าเฉียงถิงก็เป็นแค่นักเรียนของเขาเท่านั้น” เสี่ยวซื่อประท้วง “นอกจากนี้อาจารย์ถังอวี้พูดชัดเจนมากว่า เขาหวังว่าจะได้เห็นนักเรียนที่เขาสั่งสอนเก่งเกินครู แต่ละรุ่นเหนือกว่ารุ่นก่อน ถ้าเกิดลูกพี่เอาชนะเฉียวถิงได้ อาจารย์ถังอวี้มีแต่จะดีใจ ไม่มีทางโมโหเด็ดขาด”
“ใช่เหรอ...” หลิงหลานเบนความสนใจไปที่อาจารย์ถังอวี้อีกครั้ง ถ้าเกิดเป็นแบบนี้ ยื่นคำขออาจารย์ถังอวี้ก็ไม่ใช่ปัญหา ถึงแม้หลิงหลานดูเหมือนปฏิบัติกับคนอื่นเย็นชาอย่างยิ่งยวด แต่ความจริงภายในใจเธอเป็นคนที่เคารพทุกคนมาก โดยเฉพาะคนที่เคยดูแลเธอ เธอกลัวว่าหลังจากที่เธอยื่นคำขอต่ออาจารย์ถังอวี้จริงๆ ถ้าเกิดถังอวี้เอ่ยปากขอร้องเพื่อเฉียวถิง ถึงแม้เธอไม่มีทางลังเลการตัดสินใจของตัวเอง แต่ก็เกิดความรู้สึกผิดต่ออาจารย์ถังอวี้เหมือนกัน นี่เป็นสิ่งที่เ
