ธอไม่อยากเห็น และก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่เธอไม่อยากยื่นคำขอต่ออาจารยถังอวี้
“นอกจากนี้ อาจารย์ถังอวี้เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบที่พ่อชื่นชมมากด้วยนะ” ดวงหน้าของเสี่ยวซื่อสว่างไหว พอพูดถึงหลิงเซียว เสี่ยวซื่อก็จะควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่ ยังดูเหมือนลูกของหลิงเซียวมากกว่าหลิงหลานเสียอีก
คำพูดของเสี่ยวซื่อเตือนสติหลิงหลาน ตอนที่พ่อของเธอจากดาวซินสิงไปหลังสงครามก็เคยพูดถึงอาจารย์ถังอวี้ บอกว่าเขาคืออาจารย์ที่แท้จริง ในน้ำเสียง หลิงเซียวดูสนับสนุนให้หลิงหลานเรียนกับอาจารย์ถังอวี้มาก
“คุณพ่อยอมรับเขาด้วยเหรอ?” รอยยิ้มแหยบนใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความรักของหลิงเซียวอดผุดขึ้นในสมองของหลิงหลานอย่างช่วยไม่ได้ เผชิญหน้ากับพ่อโง่งมที่รักเอ็นดูลูกสาวแบบนี้ หลิงหลานก็ปฏิเสธไม่ได้เลย เธอถอนหายใจเบาๆ เฮือกหนึ่ง เลือกอาจารย์ถังอวี้อย่างโดยไม่ลังเล และส่งหนังสือยื่นคำขอของตัวเองไป
ความคิดเห็นของหลิงเซียวทำให้เธอยากจะปฏิเสธจริงๆ หลิงหลานรู้สึกว่าเธอต้านทานความรักของบิดาที่ทรงพลังของหลิงเซียวยากมากขึ้นเรื่อยๆ ต่อให้หลิงเซียวไม่ได้อยู่ข้างๆ ความรักของบิดาที่เต็มเปี่ยมนั้นมักจะปรากฏอยู่รอบตัวเธออย่างส
