รนี้ทั้งนั้น เพียงแต่ไม่รู้ว่าคราวนี้เป็นใครเท่านั้นเอง
เมื่อสติของหลิงหลานแจ่มชัด ภาพที่ปรากฏเข้ามาในคลองสายตาคือเมฆหมอกผืนหนึ่ง เมฆขาวห้อมล้อมรอบกาย หลิงหลานไม่ต้องคิดก็รู้ว่านี่คือสถานที่พักของอาจารย์หมายเลขหนึ่ง—ยอดสุดของภูเขา
หลิงหลานควบคุมร่างกายตัวเองอย่างไม่รีบร้อน เดินเหินในอากาศ ในที่สุดหลังจากที่เห็นแท่นสี่เหลี่ยมอันหนึ่ง ด้านล่าง หลิงหลานค่อยร่อนลงไปเบาๆ ปลายเท้าแตะพื้นโดยไม่มีเสียงเล็กแม้แต่น้อย ก่อนจะลงสู่พื้นอย่างมั่นคง
“ช่วงนี้รู้สึกว่าพลังบนตัวควบคุมยากขึ้นเรื่อยๆ ใช่ไหม?” เวลานี้เอง อาจารย์หมายเลขหนึ่งที่นั่งอยู่บนหินก้อนใหญ่หันหลังให้หลิงหลานก็เอ่ยปากถามขึ้นโดยไม่ได้หันหน้ามา
“ใช่ค่ะ อาจารย์หมายเลขหนึ่ง” หลิงหลานมองอาจารย์หมายเลขหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปสามเมตร สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลสายหนึ่งพุ่งมาที่เธอ ทรงพลังกว่าเมื่อก่อนทำให้เธอรู้สึกยากจะรับไหว อยากคุกเข่าลงไป
หลิงหลานไม่มีทางยอมศิโรราบ เธอระเบิดพลังที่เก็บงำในร่างกายออกฉับพลัน ฝืนกระแทกพลังใส่แรงกดดันอันทรงพลังที่อาจารย์หมายเลขหนึ่งมอบให้เธอ
แรงกดดันของอาจารย์หมายเลขหนึ่งเหมือนคลื่นน้ำก็ไม่ปาน มันพัดโหมเข้ามาซ้
