สือ หลิงหลานไม่อยากให้หลี่อิงเจี๋ยถ่วงแข้งถ่วงขาของทุกคน
อย่างไรก็ตาม ถ้าเกิดเกาจิ้นอวิ๋นมีค่าพอให้ฝึกฝนด้วยเหมือนกัน หลิงหลานก็ไม่หวงแหนความเชื่อใจของเธอ เมื่อเทียบกับพวกอู่จย่งที่มีการเล่นพรรคเล่นพวกแล้ว หลิงหลานไม่มีแบ่งสายตรงสายรองอะไรทั้งนั้น ขอแค่มีความสามารถ นิสัยผ่าน หลิงหลานไม่มีทางปฏิบัติอย่างเลือกที่รักมักที่ชังเพราะปัญหาเรื่องภูมิหลังอย่างแน่นอน
เมื่อคำพูดประโยคนี้ของหลิงหลานหลุดออกมาก็ทำให้ทุกคนตกตะลึงไม่หยุด เกาจิ้นอวิ๋นมองไปที่หลิงหลานด้วยความประหลาดใจระคนยินดีมากยิ่งขึ้น ถึงแม้สายตาของหลิงหลานยังคงเรียบเฉย ทว่ามันปกปิดการให้กำลังใจนั้นไม่ได้เลยแม้แต่น้อย นี่ทำให้เกาจิ้นอวิ๋นตื่นเต้นไม่หยุด ร่างกายสั่นเทิ้มขึ้นมาอย่างคุมไว้ไม่อยู่
มีหัวหน้าทีมหลายคนมองมาที่เกาจิ้นอวิ๋นด้วยสายตาอิจฉา คำพูดประโยคนี้ของลูกพี่หลานแทบจะยืนยันได้ว่า เกาจิ้นอวิ๋นเข้าไปอยู่ในสายตาของลูกพี่หลานแล้ว ขอเพียงเกาจิ้นอวิ๋นไม่ทำผิดพลาด กลุ่มของเขาย่อมต้องได้รับการฝึกฝนอย่างเน้นหนักจากลูกพี่หลาน สามารถมองเห็นล่วงหน้าได้เลยว่า นอกจากหน่วยรบของหัวหน้ากลุ่มแต่ละคนแล้ว อนาคตของทีมเกาจิ้นอวิ๋นจะต้องกลายเ