ียงของหลี่อินเฟยไพเราะน่าฟังมาก อ่อนละมุนแฝงไปด้วยร่องรอยความอบอุ่น เหมือนกับเสียงเพลง ‘ค่ำคืนแห่งความเงียบงัน’ ต่อให้ปวดร้าวแต่ก็มีความอบอุ่นที่ไม่มีทางดับ แน่นอนว่าเวลานี้เสียงของหลี่อินเฟยไม่ได้มีความโศกเศร้าจากในเพลงแล้ว ความอบอุ่นนี้แสดงออกมาอย่างแรงกล้ามากยิ่งขึ้น
——————————-
[1] สองขุนพลที่เป็นเทพารักษ์เฝ้าประตูวัด