นเฟิงมองเฉียวถิงเป็นศัตรูอยู่แล้ว ดังนั้นจึงเห็นพฤติกรรมที่ไม่ดีของเฉียวถิงขยายใหญ่ขึ้นอย่างไร้ที่สิ้นสุด
“ต่อไปก็ต้องสู้กัน เฉียวถิงไม่มีทางลืมความแค้นในปีนี้อยู่แล้ว มากสุดสองปี พวกเขาจะส่งจดหมายท้าสู้มา” มุมปากของหลิงหลานเผยรอยยิ้มหยัน อันที่จริงแล้วการที่เฉียวถิงไม่ลงมือกับเพื่อนทำให้ความประทับใจของหลิงหลานที่มีต่อเขาดีมากขึ้น ทว่าด้านการวางอำนาจบาตรใหญ่ของอีกฝ่ายก็ทำให้หลิงหลานไม่ชอบมากๆ เหมือนกัน
ควรพูดว่า หลิงหลานถูกมิติการเรียนรู้อบรมสั่งสอนออกมาทั่วร่างให้มีกลิ่นอายทรงอำนาจครอบงำเช่นเดียวกัน เพียงแต่การวางอำนาจครอบงำของเธอถูกซ่อนไว้ในส่วนลึก ไม่ได้เปิดเผยออกไป ด้วยเหตุนี้เอง เธอจึงมีความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์นิดหน่อยโดยธรรมชาติกับเฉียวถิงที่มีอำนาจข่มเช่นเดียวกัน บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลที่ราชาไม่สามารถอยู่ร่วมบัลลังก์เดียวกันก็ได้
คำพูดของหลิงหลานทำให้หลี่หลานเฟิงนึกถึงกลุ่มนักเรียนใหม่ทำการต่อสู้บนสังเวียนกับเหลยถิงก่อนหน้านี้ เขารู้ว่าเหลยถิงจะต้องทำการล้างแค้นในช่วงเวลาที่เหมาะสมอย่างแน่นอน ดังนั้นเลยกล่าวว่า “ตอนประลองหุ่นรบ นับฉันเข้าไปด้วยคนนะ”
หลิงหลานประหลาดใจ “นายเป็นคนของอู๋จี
