ผู้ควบคุมหุ่นรบ ก็ต้องมีความตั้งใจที่จะสละชีวิตตั้งแต่แรกแล้ว” คำพูดที่เต็มไปด้วยความเข้มงวดของอาจารย์ถังอวี้พลันดังขึ้นที่ข้างหูของเขา ทำให้เฉียวถิงได้สติกลับมา
ใช่แล้ว ถ้าเกิดพวกเขาทำอย่างที่ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันว่าไว้จริงๆ เลือกเข่นฆ่ากันเองเพื่อเอาชีวิตรอดละก็ ต่อให้สุดท้ายโชคดีรอดชีวิตไปได้ แต่ความศรัทธาของตัวเองก็ถูกบดขยี้อย่างไร้ความปรานีเช่นกัน
แววตาของเฉียวถิงเปลี่ยนจากมึนงงสับสนมาเป็นแจ่มแจ้งกระจ่างใส จากความลังเลมาเป็นความแน่วแน่…หลังจากเงียบไปหลายวินาที ในที่สุดเฉียวถิงก็เอ่ยปากตอบกลับมาว่า “ฉัน ขอปฏิเสธ!” ถึงแม้เฉียวถิงเย่อหยิ่งอวดดีมาก เป็นอัจฉริยะที่ชอบควบคุมทุกอย่างในฝ่ามือ สามารถใช้วิธีการต่ำช้าบางอย่างเพื่อบรรลุเป้าหมาย แต่เขาไม่มีทางใช้ชีวิตเพื่อนมาแลกเปลี่ยนเพื่อเอาชีวิตรอดต่อไปแน่นอน
เสียงปฏิเสธอย่างเด็ดเดี่ยวของเฉียวถิงทำให้แววตาหลิงหลานมีร่องรอยความนับถือพาดผ่านอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการปฏิเสธของเขาเท่ากับตัดสินใจว่าจะทิ้งชีวิตของตนเอง ไม่ว่ามองจากด้านไหน กลุ่มของเฉียวถิงย่อมเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะอยู่แล้ว
คำพูดของเฉียวถิงทำให้คนในกลุ่มของเขาส่งเสียงอุทานออกมาหลายเสียง แต่ไม่นานก
