ระเหยหายไป ไม่เหลือร่องรอยเลยสักนิดเดียว
เป้าหมายที่ปืนใหญ่ของหุ่นรบระดับราชันลูกนี้เลือกคือ หน่วยรบหุ้มเกราะภาคพื้นดินที่ต้านรับหุ่นรบของศัตรู ยิงลงไปแค่ลูกเดียว ตรงกลางของหน่วยรบหุ้มเกราะที่เดิมทีจัดขบวนเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าอย่างเป็นระเบียบพลันปรากฏพื้นที่โล่งสีดำทรงกลมแห่งหนึ่ง หน่วยรบหุ้มเกราะที่เดิมที่จัดแถวอยู่ในนั้นกลายเป็นสีดำกลุ่มหนึ่ง หายไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นเดียวกัน…
“นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว เราต้านไม่ไหวเลย” เมื่อกองบัญชาการภาคพื้นดินเห็นฉากนี้ เจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการคนหนึ่งที่ทนรับแรงกดดันไม่ไหวคุกเข่าตะโกนร้องไห้โดยพลัน ถึงแม้ว่าหุ่นรบระดับราชันไม่เหมือนหุ่นรบขั้นเทวะที่ตัดสินผลแพ้ชนะของสงครามได้ ทว่าเดิมทีกองกำลังภาคพื้นดินของสหพันธรัฐตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เมื่อได้รับการโจมตีทำลายล้างของหุ่นรบระดับราชันแบบนี้ พวกเขาก็ไม่มีแรงเหลือไปต้านทานหุ่นรบเหล่านั้นแล้ว
เดิมทีการกระทำที่อ่อนแอเช่นนี้ของเจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการจะต้องถูกคนอื่นประณาม แต่ทุกคนในกองบัญชาการต่างตะลึงงันไปกับการโจมตีนี้แล้ว กลายเป็นความเงียบงันที่ผิดปกติไปชั่วขณะ ความสิ้นหวังแผ่ขยายออกไปในกองบัญชาการอย่างเง