อาจะเป็นแค่ความเพ้อฝันของเขาเท่านั้น เป็นฝันกลางวันที่แสนสวยงามของเขา แต่ความจริงแล้ว เขาไม่คู่ควรเลย…
ขณะที่หลี่หลานเฟิงท้อแท้หมดกำลังใจจนคิดจะยอมแพ้ ทันใดนั้นเองเสียงเย็นชาของกระต่ายดังขึ้นในช่องสื่อสารของหุ่นรบ “อย่าแพ้ให้กับตัวเอง”
อย่าแพ้ให้กับตัวเอง…เสียงนี้ คำพูดประโยคนี้พลันระเบิดดังขึ้นที่ข้างหูหลี่หลานเฟิงราวกับฟ้าผ่าลั่นแผ่นฟ้า เขาเหมือนกับกลับไปตอนที่พวกเขาเพิ่งรู้จักกันอีกครั้ง เวลานั้นพวกเขาฝึกฝนการควบคุมพื้นฐานที่น่าเบื่อหน่ายทุกวัน คอยวิ่ง หลบหลีก บินทะยาน...ต่อให้เป็นคนที่อุตสาหะอีกสักแค่ไหนต่างก็มีช่วงเวลาที่ฝึกฝนจนเบื่อหน่าย ต่อให้เป็นคนที่สงบนิ่งใจเย็นอย่างกระต่าย บางครั้งก็ตกอยู่ในสภาพใจร้อนเหมือนกัน เวลานั้นกระต่ายมักจะคำรามอย่างโมโหว่า ‘แม่งเอ๊ย อย่าแพ้ให้กับตัวเองสิ แกมันไก่อ่อน!’
จากนั้นกระต่ายก็จะลงมือทำปฏิบัติการควบคุมขั้นพื้นฐานพวกนั้นอย่างบ้าคลั่งมากยิ่งขึ้น ส่วนเขาก็ได้การกระทำของกระต่ายทำให้เขาฝึกฝนตามกระต่ายต่ออย่างมั่นคงแน่วแน่เช่นกัน บางทีคำพูดประโยคนั้นอาจจะเป็นคำพูดให้กำลังใจตัวเองของกระต่าย แต่สำหรับหลี่หลานเฟิงแล้ว เขาเห็นคำพูดประโยคนี้เป็นเหมือนคำพ