สั้นๆ ในใจเขาตอนนี้กำลังเคียดแค้นตัวเอง พูดตามตรง หลี่หลานเฟิงทำเพื่อช่วยเหลือเขา เดิมทีคนที่ถูกโจมตีจนร่วงลงพื้นควรจะเป็นเขา ลำแสงสองสายในตอนสุดท้ายนั้นก็ควรเป็นเขาที่ได้รับ แต่ทุกอย่างนี้กลับให้หลี่หลานเฟิงรับแทน หากบอกว่าตอนแรกหานจี้จวินยังสงสัยว่าหลี่หลานเฟิงเข้าร่วมกลุ่มนักเรียนใหม่จะมีแผนการร้ายอะไรหรือเปล่า เวลานี้เขาไม่คิดแบบนี้อีกต่อไปแล้ว ลองคิดดูสิ ไอ้โง่หน้าไหนจะโง่เง่าแฝงตัวอยู่ในกลุ่มศัตรูแล้วยังเสียสละตัวเองตายแทนได้อีกล่ะ? เขาเข้าใจหลี่หลานเฟิงผิดจริงๆ หานจี้จวินคิดอย่างนึกเสียใจ
ส่วนหลินจงชิงก็จ้องเขม็งไปที่หุ่นรบระดับพิเศษ ตอนที่เขาฟื้นฟูพลังกายนั้น เขากลับถามตัวเองเงียบๆ ว่า ถ้าหากเขาเจอสถานการณ์แบบนี้ เขาจะทำอย่างที่หลี่หลานเฟิงเลือกเช่นนี้ได้หรือเปล่า?
หลินจงชิงพบว่าเขาไม่สามารถตอบได้อย่างเด็ดขาด นี่ทำให้เขาละอายใจอยู่บ้าง หลี่หลานเฟิงเพิ่งจะเข้าร่วมทีมก็สามารถเห็นเพื่อนร่วมทีมเป็นพี่น้องของตัวเองได้ ปกป้องพวกเขาโดยไม่เสียดายชีวิตตัวเอง ส่วนเขาติดตามลูกพี่หลาน เข้าร่วมทีมมานานขนาดนี้กลับไม่แน่ใจว่าตัวเองสามารถทำได้…นี่ก็คือความแตกต่างระหว่างเขากับหลี่หลาน
