่น ไม่ได้ส่งเสียงตกใจอะไรออกมา เมื่อมองไปที่เพื่อนข้างกายที่ยังคงสงบนิ่ง เขาก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว คลังเก็บหุ่นรบกว้างมาก ได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าเป็นระเบียบของกลุ่มนักเรียนใหม่เท่านั้น
หลิงหลานเดินนำหน้าอย่างรีบเร่งไปได้สามนาทีก็ผ่านเขตหุ่นรบระดับต่ำ แล้วก็มาถึงเขตหุ่นรบระดับกลางอย่างรวดเร็ว หลังจากที่เห็นอาวุธระยะประชิดกับระยะไกลหลายแบบมากกว่าหุ่นรบอื่นๆ ได้อย่างชัดเจน หลิงหลานค่อยหยุดฝีเท้าลงด้วยความพึงพอใจในที่สุด
“พวกเพื่อนๆ ที่ไปถึงผู้ควบคุมหุ่นรบระดับกลางในโลกหุ่นรบ โปรดเลือกหุ่นรบที่ตัวเองคุ้นเคย” หลิงหลานมองเวลาในอุปกรณ์สื่อสารแล้วสั่งต่อทันทีว่า “จำไว้ว่า พวกนายมีเวลาทำความคุ้นเคยหุ่นรบแค่สิบนาที เมื่อถึงเวลาให้หัวหน้าทีมของตัวเองพาออกไป อีกอย่าง ถ้าเห็นศัตรูต้องรักษาความเยือกเย็นไว้ ต้องใส่ใจการร่วมมือกัน อย่าหุนหันพุ่งไปคนเดียว นอกจากนี้พยายามรอดชีวิตกลับมาพบฉันให้ได้!”
“ครับ หัวหน้ากลุ่ม!” คำพูดของหลิงหลานดังก้องทรงพลังเป็นพิเศษท่ามกลางคลังเก็บของที่เงียบสงัด ทำให้นักเรียนเกือบแปดสิบคนรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง พวกเขาตอบรับเสียงดัง
หลิงหลานโบกมือขวาครั้งเดียว คนเหล่านีร
