นี้ และสามารถควบคุมความเป็นความตายของตัวเองได้อย่างแท้จริง ดังนั้นเธอหวังว่าเมื่อผ่านคืนนี้ไป วันพรุ่งนี้ยังคงเห็นเพื่อนเหล่านี้ได้…
หลิงหลานเปิดไอพลังทั่วทั้งร่าง สายตาเย็นเยียบกวาดมองอย่างเย็นชารอบหนึ่ง ทุกคนในที่แห่งนี้ต่างรู้สึกว่าตัวเองถูกสายตาเย็นเยียบขูดผ่านผิวหนัง ไอเย็นสายหนึ่งพุ่งขึ้นจากหัวใจ อารมณ์ที่เดิมทีตื่นเต้นพลันเย็นลง
เมื่อเห็นสายตาของทุกคนปรากฏความแจ่มใสและเยือกเย็น หลิงหลานค่อยเอ่ยปากพูดช้าๆ ว่า “ฉันย้ำอีกครั้ง นี่เป็นการสู้รบของจริง ไม่ใช่เกม ไม่ใช่โลกหุ่นรบเสมือนจริงที่ตายแล้วยังสามารถฟื้นคืนชีพได้ พวกเราจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรู เป็นศัตรูที่แท้จริง พวกเขาเป็นราชันทหารที่ผ่านมานับร้อยศึก เป็นเพชฌฆาตที่น่ากลัว ถ้าพวกเราตายก็คือตายอย่างแท้จริง ไม่มีโอกาสอีกเป็นครั้งที่สอง…ต่อให้เป็นแบบนี้ พวกนายก็จะตามฉันไปที่คลับเก็บหุ่นรบ ควบคุมหุ่นรบต่อสู้กับศัตรูถึงแม้จะตัวตายไหม?”
“สู้! สู้! สู้!” คำพูดของหลิงหลานทำให้ทุกคนเลือดร้อนปั่นป่วน พวกเขาคล้ายกับกลับไปตอนที่ต่อสู้ประจัญบานในเวลานั้น หลิงหลานเคยถามทำนองนี้เหมือนกัน ปีนั้นนักเรียนเกือบทุกคนของชั้นปีเจ็ดของพวกเขาก็ตะโกนออกม
