ักอย่างรวดเร็ว รีบวิ่งไปยังคลับเก็บหุ่นรบที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่ากิโลเมตรเช่นนี้เอง และตอนนี้บริเวณที่ห่างไกลตรงข้ามกับเส้นทางของพวกเขา ปืนใหญ่ส่งเสียงดังสนั่นไม่หยุด รวมถึงท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ถูกปืนใหญ่จุดไฟส่องสว่างครั้งแล้วครั้งเล่า
……
กล่าวถึงกองกำลังภาคพื้นดิน เนื่องจากเรดาร์หาวัตถุเป้าหมายไม่เจอ พวกเขาจึงได้แต่อาศัยกล้องโทรทรรศน์อินฟราเรดค้นหาด้วยแรงกายเท่านั้น หลังจากที่อดทนรอคอยสิบกว่านาที ในที่สุดแขกมาเยือนจากอวกาศที่รอมานานแต่ไม่มาสักทีพวกนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นในกล้องโทรทรรศน์อินฟราเรดของพวกเขาแล้ว…
“ผู้การ มีข่าวแล้ว บนฟ้าปรากฏวัตถุบินได้ไม่แน่ชัดนับไม่ถ้วนจริงๆ ด้วย…” กองบัญชาการภาคพื้นดินที่รอคอยข่าวคราวมาโดยตลอดก็ได้รับข่าวที่พวกเขาต้องการแล้วในที่สุด
“แม่มันสิ ไอ้ลูกหมาพวกนั้น ในที่สุดก็มาแล้ว” ผู้บัญชาการดึงหมวกทหารลงมาโดยพลันก่อนจะเขวี้ยงไปที่พื้นอย่างรุนแรง เขาถลกแขนเสื้อตะโกนเสียงดังลั่นว่า “กองกำลังปืนใหญ่ทั้งหมด เตรียมตัวโจมตี เมื่อมาถึงระยะยิงก็ยิงมันหนักๆ!”
“ครับ ผู้การ!” คำพูดของผู้บัญชาการถูกทหารใต้บังคับบัญชาถ่ายทอดลงไปอย่างรวดเร็ว ผู้บัญชาการครุ่นคิดแล้วก็สั่งการต่อว่า “ให้กองกำลังหุ่นร
