ขั้นสร้างรากฐาน ย่อมเป็นหนึ่งใน “อรหันต์”
และหากเป็นผู้บรรลุขั้นสร้างรากฐานระดับปลาย จักได้รับยกย่องว่า “มหาอรหันต์” ทั้งยังเป็นหนึ่งใน “จุนเจ่อ” แห่งสุขาวดี ผู้ได้รับการยืนยันว่าบรรลุสามธรรมะหลัก:
ผู้สังหารกิเลส, ตัดสิ้นความหลงใหลในความคิดทั้งปวง ผู้ไม่เกิดอีก, จะไม่กลับมาเกิดในสามภพอีก ผู้ควรแก่การบูชา, สมควรที่จะได้รับการบูชาอันยิ่งใหญ่จากโลก
ผู้บรรลุถึงขั้นนี้ จึงสามารถรับถ่ายทอดธรรมญาณจากพระผู้เป็นเจ้าโดยตรง ฝึกบำเพ็ญเพียรอิทธิฤทธิ์แทบจะไม่พบกับอุปสรรค ทั้งยังมี “ร่างธาตุ” ประดิษฐานในสุขาวดี วิญญาณมิย้อนกลับเข้าสู่ภพภูมิ ทนทานต่อการเวียนว่าย เกิดดับเฉกเช่นปุถุชน
มีแต่เมื่อถูกฆ่าเท่านั้นจึงสูญสิ้น และยิ่งไปกว่านั้น ยังได้รับการบูชาจากศิษย์ พระ นักบวช และอรหันต์น้อยใหญ่ในสุขาวดี เตรียมพร้อมสู่การก้าวขึ้นเป็น “โพธิสัตว์” ในวันหน้า
นี่แล จึงได้รับสมญา “จุนเจ่อ” อย่างแท้จริง!
ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อได้ยินผู้มาเยือนแนะนำตนว่าเป็น “มหาอรหันต์เว่ยมอโถ” เจ้ากระบี่เสวียนเถี่ยก็พลันตื่นเต้นอย่างฉับพลัน ใบหน้ายิ่งเผยความเคารพออกมาอย่างเด่นชัด
“ขอท่านจุนเจ่อ โปรดเมตตาช่วยเหลือพวกข้าผู้ติดอยู่ในทะเลทุกข์นี้ด้วยเถิด!”
“ไม่ต้องรีบร้อน”
ต่อหน้าคำวิงวอนของเจ้ากระบี่เสวียนเถี่ย มหาอรหันต์เว่ยมอโถเพียงส่ายหน้าเบา ๆ ยิ้มเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน:
“สรรพสัตว์ในใต้หล้าล้วนเขลา ดำดิ่งสู่ทะเลทุกข์ ข้าย่อมพยายา
